The Wombats – A Guide to Love, Loss & Desperation

Artiest:

The Wombats

Album:

A Guide to Love, Loss & Desperation

Release:

5 november 2007

Label:

14th Floor Records

Genre:

Indie Rock

Persing:

Reissue 2023 / Pink Vinyl

Prijs:

€ 32,50

Bijzonderheden:

15th Anniversary Edition

Favoriete Tracks:

Let’s Dance to Joy Division

Backfire at the Disco

Kill the Director


In 2011 verhuisde ik naar het Sodom en Gomorra van Nederland, namelijk Amsterdam. Als muzieknerd is dit wel de plek waar je wil wonen. Dichtbij alle bekende concertzalen als Paradiso, Melkweg, Bitterzoet en uiteraard Afas Live, Ziggo Dome en de Arena.

Vooral de Melkweg op zaterdagavond werd een plek waar ik regelmatig kwam voor Gemengd Zwemmen. Tijdens Gemengd Zwemmen was de zaal één grote gevarieerde alternatieve disco met punk, post-punk, indie rock, zeroes bangers, Britpop classics, hip hop en opzwepende electro en dance remixes. Het was de perfecte avond uit voor muziekliefhebbers.

Let’s Dance to Joy Division en Backfire at the Disco van The Wombats werden altijd steevast gedraaid tijdens Gemengd Zwemmen. Beide singles zijn afkomstig van het album A Guide to Love, Loss & Desperation. Dit is het internationale debuutalbum van de band en een toonaangevend album binnen de Britse indie rock van de late 00’s. Het  is een heerlijke plaat als je houdt van muziek die tegelijk vrolijk, een beetje melancholisch en zelfspottend is. Het voelt als de soundtrack van een wilde avond waarop je alles even vergeet, om de volgende ochtend alsnog over alles na te denken.

Ik heb A Guide to Love, Loss & Desperation in een limited edition 15th Anniversary Edition op knetter roze vinyl (doet bijna pijn aan je ogen). 

Vergelijkbare berichten

  • Roxette – Tourism

    Artiest:

    Roxette

    Album:

    Tourism

    Release:

    28 augustus 1992

    Label:

    EMI

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 35,00

    Bijzonderheden:

    De enige echte 90’s persing in mijn collectie

    Favoriete Tracks:

    Fingertips

    Here Comes The Weekend

    How Do You Do!


    Het Zweedse Roxette heeft mij als band altijd al gefascineerd door een aantal dingen. Ik heb een haat-liefdeverhouding met deze band. Ze hebben veel sublieme pop rock songs geschreven, maar 50% van het repertoire is zo cringe als een 50+ politicus die rondom de verkiezingen een coole rap video op TikTok probeert te maken. Dat gezegd hebbende is het meest opmerkelijke aan Roxette dat deze band met meer dan 75 miljoen verkochte platen, na ABBA, de 2e bestverkopende Zweedse band in de geschiedenis is. Toch heeft Roxette nooit een culturele status gekregen. Zelfs het overlijden van zangeres Marie Fredriksson in 2019 werd nauwelijks aandacht aan besteed door de media. De band was ook niet echt vernieuwend, veel critci haten Roxette, ze hadden niet het imago van een klassieke rockband, maar tegelijk wel uitzonderlijk goed in het maken van internationale poprock. Ik heb ook best wat albums van de band op vinyl, maar ik draai deze weinig.

    De vinylplaat van Tourism in mijn collectie is de enige echte jaren 90 persing die ik heb. In de jaren 90 werd er gewoon bijna geen vinyl meer geperst. Vooral de hoes van deze dubbel LP ziet er behoorlijk gehavend uit, maar wat verwacht je ook na 34 jaar. Tot op heden heb ik nog geen nieuwe reissue van dit album voorbij zien komen. In dat opzicht is dit momenteel nog en zeldzame LP. Alle andere Roxette albums worden langzaam opnieuw uitgebracht en als er een reissue van Tourism komt ga ik die ook vast wel kopen. Tot die tijd met ik het met deze gehavende editie doen.

  • Red Hot Chili Peppers – Stadium Arcadium

    Artiest:

    Red Hot Chili Peppers

    Album:

    Stadium Arcadium

    Original Release:

    9 mei 2006

    Label:

    Warner Music

    Genre:

    Alternative Rock

    Persing:

    Reissue

    Reissue Release:

    2020

    Reissue Label:

    Warner Music

    Vinyl Color:

    Black

    Prijs:

    € 110,00

    Bijzonderheden:

    Duurste plaat in mijn collectie

    Favoriete Tracks:

    Snow ((Hey Oh))

    Tell Me Baby

    Dani California


    Red Hot Chili Peppers is een band waar veel mensen een hekel aan hebben. Op zich wel begrijpelijk als je het mij vraagt. Ik vind ook echt niet alles van deze band tof. Maar er zijn uitzonderingen. Californication, By The Way en Stadium Arcadium zijn 3 albums die ik nog regelmatig luister. Ik heb ze ook alle 3 op vinyl, waarvan Stadium Arcadium veruit de duurste is. Technisch gezien is het een boxset met 2 dubbel LP’s en boxsets zijn altijd duurder. Maar dit is niet eens een special edition met extra’s of iets dergelijks. Het is gewoon het album uitgesmeerd over 4 platen die toevallig verpakt moesten worden in een box. Het totale album heeft maar liefst 28 tracks. Beetje overkill, maar er staan echt wel goede nummers op. Laten we ook niet vergeten dat dit album door de legendarische producer Rick Rubin geproduceerd is.

    Met een aanschafprijs van € 110,00 bij Concerto Amsterdam is dit vooralsnog het duurste album in mijn collectie. Althans met het duurste prijskaartje. Want duur is relatief. Ik heb ook heel veel Amerikaanse import in m’n platenkast staan. De Amerikaanse import platen hebben niet per se een duur prijskaartje, maar verzendkosten! (gemiddeld € 30,00 per verzending) en belasting / taxes die er nog bij komen en als kers op de taart ook nog inklaringskosten bij de douane, maakt een vinyl plaat indirect toch heel duur.

  • The Tarney/Spencer Band – Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Artiest:

    The Tarney/Spencer Band

    Album:

    Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Release:

    13 mei 1978 / 8 april 1979

    Label:

    A&M Records

    Genre:

    Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 4,00 / € 5,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht voor de covers

    Favoriete Tracks:

    Takin’ Me Back

    It’s Really You

    No Time to Lose


    Dit zijn de enige twee platen in mijn collectie die ik puur en alleen op basis van de covers heb gekocht. Ik was bij Concerto door de 2e hands platen aan het scrollen en kwam deze twee albums van The Tarney/Spencer Band tegen. Beide album covers intrigeerden mij.

    De cover van Three Is A Crowd is een soort kunstzinnige eind jaren 70 foto van drie paar benen onder een tafel in een diner. Gezien de titel van het album zal dit staan voor een liefdesdriehoek tussen de vrouw (in het midden) en een goede, stabiele, liefdevolle man (in het wit) en een slechte, duistere, geheimzinnige man (in het zwart met peuken naast zijn schoenen). Het album zelf is muzikaal niet heel bijzonder al is Takin’ Me Back best een prima song.

    De cover van Run For Your Life ziet eruit als de cover van slechte 80’s pulproman of misdaad / thriller / actie film. Het zou zo een filmposter voor een oude James Bond film kunnen zijn. De hoes van deze plaat heeft iets vintage cools. 

    The Tarney/Spencer Band is nooit echt succesvol geweest. Beide mannen (Alan Tarney en Trevor Spencer) waren in de 80’s vooral songwriters, studiomuzikanten en producers in plaats van podium spotlight rocksterren. Alan Tarney heeft zelfs één van m’n favoriete 80’s songs Take On Me van A-ha geproduceerd. 

  • The Rolling Stones- Aftermath

    Artiest:

    The Rolling Stones

    Album:

    Aftermath

    Release:

    20 juni 1966

    Label:

    London Records

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 19,00

    Bijzonderheden:

    US edition inclusief Paint It Black

    Favoriete Tracks:

    Paint It Black

    Under My thumb

    Lady Jane


    In 2013 ging ik voor de eerste keer naar het Glastonbury Festival, het legendarische bijna mythische festival in Engeland. Na jaren Lowlands, Pinkpop en zelfs Rock en Seine in Parijs was het tijd voor iets nieuws. Glastonbury is altijd in no-time uitverkocht en het is mij gelukt om voor 2013, maar ook 2014, 2015 en 2016 een ticket te bemachtigen voor één van de populairste festivals in Europa. De eerste keer blijft altijd het meest indrukwekkend. Geen idee wat je moet verwachten, behalve dat je weet dat het heel groot is. De headliners in 2013 waren Arctic Monkeys, The Rolling Stones en Mumford & Sons.

    Op woensdag kwam ik aan. Na het opzetten van de tent bovenop een heuvel met een fantastisch uitzicht over het terrein, was het tijd om een rondje te lopen. Ik wist dat het groot was, maar 1 rondje lopen duurde bijna 2,5 uur!. Het terrein is gigantisch. Op zaterdag stonden The Rolling Stones als headliner. Dit was de eerste keer dat de band hun entree maakte op Glastonbury. Primal Scream (ook een toffe band) stond voor The Rolling Stones. Excentrieke Primal Scream frontman Bobby Gillespie was hier duidelijk niet blij mee. De band had namelijk alleen maar Rolling Stones publiek voor zich.

    Na Primal Scream was het tijd voor The Rolling Stones die direct aftrapten met Jumpin’ Jack Flash gevolgd door It’s Only Rock ‘n’ Roll (but I like it) , absolute bangers Paint It Black en Gimme Shelter. Mick Jagger heeft voor de gelegenheid zelfs het nummer Factory Girl in de set herschreven naar Glastonbury Girl met een alternatieve tekst. The Rolling Stones zien was al een bucketlist dingetje van mij en dan ook nog in een Glastonbury setting maakt het helemaal magisch.

    Ik ben een tijd op zoek geweest naar Paint It Black op vinyl. De single was de eerste 2 seizoenen de leadersong van de populaire Amerikaanse 80’s oorlogsserie Tour of Duty en werd uitgebracht net na de Britse release van het album Aftermath. Het album werd in juni 1966 in Amerika uitgebracht inclusief Paint It Black. Dat specifieke album en de specifieke US release moest ik daarom gewoon hebben en ik heb hem gevonden. Op een platenbeurs in Utrecht.

  • Blink-182 – Neighborhoods

    Artiest:

    Blink-182

    Album:

    Neighborhoods

    Original Release:

    27 september 2011

    Label:

    DGC / Interscope

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Original – First time on vinyl

    Reissue Release:

    n.v.t.

    Reissue Label:

    n.v.t.

    Vinyl Color:

    Blue White Marble

    Prijs:

    $ 35,00

    Bijzonderheden:

    Record Store Day USA Edition. Limited Edition 2000 copies.

    Favoriete Tracks:

    Ghost on the Dance Floor

    Snake Charmer

    Up All Night


    What’s My Age Again was in 1999 één van de weinig pop-punk hits in Nederland. Sinds Enema Of The State ben ik al redelijk fan van Blink-182. In 2005 bedacht Tom DeLonge ineens dat hij op zoek moest gaan naar buitenaardse wezens en de band viel uit elkaar. Na het tragische vliegtuigongeluk van Travis Barker kwam de band weer voorzichtig bij elkaar. In 2011 was daar dan eindelijk het nieuwe album Neighborhoods. Laten we maar direct zeggen dat dit niet hun beste album was. De productie en opname was ook een grote clusterfuck. Bandleden namen individueel hun partijen op in eigen studios en alles werd bij elkaar geplakt om een compleet album te maken. Toch is Ghost on the Dance Floor nog steeds een all-time Blink-182 favorite van mij. Terwijl dat het eigenlijk meer een Angels & Airwaves achtige bewerking is van het nummer There Is van Box Car Racer. Tom DeLonge recycled wel vaker nummers die hij oorspronkelijk voor een andere band van hem geschreven heeft. De eerste twee Angels & Airwaves platen zijn fantastisch. The Adventure op het album We Don’t Need to Whisper is oorspronkelijk voor Blink-182 geschreven en zo zijn er nog wel een aantal Angels & Airwaves en Box Car Racer nummers waarbij je duidelijk hoort dat ze wellicht ooit voor Blink-182 zijn geschreven. Enfin, terug naar deze vinylplaat.

    Ik wou Neighborhoods toch wel graag op vinyl hebben, maar deze was niet te krijgen. Omdat het er simpelweg niet was. In 2011 was een bekende van mij in New Orleans en ik dacht misschien heb ik mazzel, en dat had ik! Ze kwam in een platenwinkel in New Orleans deze limited Record Store Day 2011 dubbel LP editie tegen met blue white marble platen. Deze editie heeft een gelimiteerde oplage van 2000 stuks en is uitsluitend voor de Amerikaanse Record Store Day geperst. Hoeveel geluk kun je hebben. Dat een bekende van je toevallig in de USA is, ook nog eens op Record Store Day, vervolgens ook nog een platenzaak in loopt waar een gelimiteerde editie van het album ligt dat je in Nederland niet kan krijgen. Het had gewoon zo moeten zijn denk ik dan maar.

    Nog een interessant iets. In het volledige artwork van Neighborhoods (voor en achterkant), gemaakt door Mike Giant, staan veel graffiti tags op de gebouwen met namen van de kinderen van alle bandleden, naam van de hond van Tom DeLonge (labrador Chloe), namen van de partners van de bandleden en nog een aantal dingen. Meest prominent aanwezige is de DJ AM! tag op het linker gebouw. Dit is een tribute aan Adam Goldstein (DJ AM) die in 2008 samen met Travis Barker de vliegtuigcrash overleefde. Helaas is DJ AM een jaar later alsnog overleden.

  • Reel Big Fish – Why Do They Rock So Hard?

    Artiest:

    Reel Big Fish

    Album:

    Why Do They Rock So Hard?

    Release:

    20 oktober 1998

    Label:

    Mojo

    Genre:

    Ska Punk

    Persing:

    Reissue 2025 ETR Records / Yellow Blue Red Splatter Vinyl

    Prijs:

    $ 36,99 (+ $ 66,13 shipping en € 30,12 inklaringskosten)

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 1000 copies.

    Favoriete Tracks:

    Somebody Hates Me

    You Don’t Know

    The Kids Don’t Like It


    In 1998 kwam ik op een zaterdagochtend in de lokale platenzaak Sam Sam Music in Kampen. Dit was in de jaren 90 mijn vaste platenzaak op de zaterdagochtend. De koffie en de nieuwe releases stonden altijd klaar. Ik was nog maar net binnen of de medewerker achter de balie zei direct: “Dit moet je luisteren!!! Dit is wat voor jou! Een toffe Ska Punk band uit Californië”. Hij gaf mij een exemplaar van Why Do They Rock So Hard? van Reel Big Fish in m’n handen. Aangezien ik niet per se een Ska fan ben drukte ik met matig enthousiasme de cd in de cd-speler en zette de koptelefoon op. Track 1 Somebody Hates Me begon te spelen. Goed gitaargeluid, prima solo en toen de blazerssectie, want ja ska muziek. Maar holy shit. De blazerssectie van Reel Big Fish is ongekend goed. Zowel qua spelen als de blazers arrangementen op de al uitstekend geschreven nummers van de band. Bijna elke track is hook op hook op hook. Track 2 op de cd editie (die ik overigens nog steeds heb) is een heerlijk energieke cover van A-Ha’s Take On Me. De winkelmedewerker had 100% gelijk. Hier neem mijn geld.

    Ruim 25 jaar later na de oorspronkelijk release ben ik op zoek gegaan naar een vinyl editie. Niet te vinden natuurlijk. Dat is ook een terugkerend probleem met 90’s releases. Die zijn in de jaren 90 nooit op vinyl geperst, want iedereen kocht alleen maar cd’s. In 2025 kwam Enjoy The Ride Records met een aankondiging dat ze zowel Why Do They Rock So Hard? als de opvolger Cheer Up! op vinyl uit gingen brengen. Enjoy The Ride Records is een klein platenlabel uit Long Island, New York. Ze brengen voornamelijk luxe edities van soundtracks uit, maar ook luxe reissues van een aantal bands. Ik dacht daar gaan we weer, dure plaat, verzendkosten uit de US, inklaringskosten. Maar ja helaas ook geen andere optie, aangezien dit een gelimiteerde ETR exclusive editie is. Ondanks de hoge kosten toch wel erg blij met deze speciale editie van een persoonlijke favoriet. Kom er overigens nu pas achter dat dit een uitgave is zonder de Take On Me cover. Dat is wel even een teleurstelling. Helemaal omdat dit een luxe editie met previously unreleased bonus tracks is. Maar deze previously unreleased bonus tracks zijn dan weer één kant met demo’s en live tracks. Van mij hadden ze één kant met 8x Take One Me achter elkaar mogen doen.