Nerf Herder – Rockingham

Artiest:

Nerf Herder

Album:

Rockingham

Release:

11 maart 2016

Label:

Golfshirt Records

Genre:

Geekrock

Persing:

Reissue 2026 SBÄM Records / Red Splatter Vinyl

Prijs:

€ 29,90

Bijzonderheden:

Limited Edition 100 copies op SBÄM Records Oostenrijk

Favoriete Tracks:

Portland

The Girl Who Listened To Rush

Close Your Eyes And Dream


Nerf Herder staat dit jaar hoog in m’n Spotify wrapped. Deze band ben ik dit jaar intensief gaan luisteren. Er is bijna geen band waar ik zo hard om de songteksten kan lachen als bij Nerf Herder. Frontman Parry Gripp is erg goed in over the top songteksten schrijven vol met verwijzingen naar bijvoorbeeld Star Trek, Ghostbusters, andere bands, muzikanten of absurde situaties. Vooral hipster capital Portland moet het ontgelden op dit album. Alle clichés en de gentrificatie van Portland worden op de hak genomen. Van de grote hoeveelheden foodtrucks, micro breweries, bookstores en doughnuts in de stad tot het drinken van specialty coffee in stripclubs en vervelende Crust punkers. Hij heeft een punt. Als punkliefhebber is Crust punk ook het enige subgenre binnen de punk waar ik echt niks mee kan. Portland begint met “Go back to Portland. Go back to school. Go back to the 90s. When shit was cool”. Daar sluit ik mij bij aan. In de 90’s was shit ook gewoon cooler dan nu.

Parry Gripp laat Portland 6 jaar na de oorspronkelijke release van dit album overigens nog steeds niet met rust. In 2022 kreeg de volledige band (behalve gitarist Linus) COVID tijdens een tour. Gripp schreef naar aanleiding hiervan de single We All Got Covid (Except for Linus) met de songtekst “In Portland I think it went down. Maybe it’s revenge for our stupid song about their town. We all got Covid”.

Rockingham is het enige album van de band dat oorspronkelijk is uitgebracht op Golfshirt Records, het label van de band zelf. Het Oostenrijkse label SBÄM Records heeft dit jaar (2026) het album opnieuw uitgebracht in blue splatter, red splatter en clear splatter variant met elk een gelimiteerde oplage van 100 copies per editie. Het is ook wel eens fijn dat een Europees label een mooie reissue uitbrengt van een Amerikaanse pop-punk band. Scheelt toch bizarre verzendkosten en inklaringskosten.

Vergelijkbare berichten

  • The Rolling Stones- Aftermath

    Artiest:

    The Rolling Stones

    Album:

    Aftermath

    Release:

    20 juni 1966

    Label:

    London Records

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 19,00

    Bijzonderheden:

    US edition inclusief Paint It Black

    Favoriete Tracks:

    Paint It Black

    Under My thumb

    Lady Jane


    In 2013 ging ik voor de eerste keer naar het Glastonbury Festival, het legendarische bijna mythische festival in Engeland. Na jaren Lowlands, Pinkpop en zelfs Rock en Seine in Parijs was het tijd voor iets nieuws. Glastonbury is altijd in no-time uitverkocht en het is mij gelukt om voor 2013, maar ook 2014, 2015 en 2016 een ticket te bemachtigen voor één van de populairste festivals in Europa. De eerste keer blijft altijd het meest indrukwekkend. Geen idee wat je moet verwachten, behalve dat je weet dat het heel groot is. De headliners in 2013 waren Arctic Monkeys, The Rolling Stones en Mumford & Sons.

    Op woensdag kwam ik aan. Na het opzetten van de tent bovenop een heuvel met een fantastisch uitzicht over het terrein, was het tijd om een rondje te lopen. Ik wist dat het groot was, maar 1 rondje lopen duurde bijna 2,5 uur!. Het terrein is gigantisch. Op zaterdag stonden The Rolling Stones als headliner. Dit was de eerste keer dat de band hun entree maakte op Glastonbury. Primal Scream (ook een toffe band) stond voor The Rolling Stones. Excentrieke Primal Scream frontman Bobby Gillespie was hier duidelijk niet blij mee. De band had namelijk alleen maar Rolling Stones publiek voor zich.

    Na Primal Scream was het tijd voor The Rolling Stones die direct aftrapten met Jumpin’ Jack Flash gevolgd door It’s Only Rock ‘n’ Roll (but I like it) , absolute bangers Paint It Black en Gimme Shelter. Mick Jagger heeft voor de gelegenheid zelfs het nummer Factory Girl in de set herschreven naar Glastonbury Girl met een alternatieve tekst. The Rolling Stones zien was al een bucketlist dingetje van mij en dan ook nog in een Glastonbury setting maakt het helemaal magisch.

    Ik ben een tijd op zoek geweest naar Paint It Black op vinyl. De single was de eerste 2 seizoenen de leadersong van de populaire Amerikaanse 80’s oorlogsserie Tour of Duty en werd uitgebracht net na de Britse release van het album Aftermath. Het album werd in juni 1966 in Amerika uitgebracht inclusief Paint It Black. Dat specifieke album en de specifieke US release moest ik daarom gewoon hebben en ik heb hem gevonden. Op een platenbeurs in Utrecht.

  • Everclear – So Much For The Afterglow

    Artiest:

    Everclear

    Album:

    So Much For The Afterglow

    Release:

    7 oktober 1997

    Label:

    Capitol

    Genre:

    Alternative Rock

    Persing:

    Reissue 2015

    Prijs:

    € 54,49

    Bijzonderheden:

    Audiophile Edition

    Favoriete Tracks:

    So Much For The Afterflow

    Father of Mine

    Amphetamine


    De uit Portland, Oregon afkomstige alternatieve rockband Everclear kwam na een tip van een medewerker van een platenzaak op mijn radar. De band is buiten de VS vrij onbekend gebleven, maar verkocht van hun album So Much For The Afterglow uit 1997 ruim 2 miljoen exemplaren. Dat is niet niks. De band werd in de 90’s in Noord-Amerika, Canada en Australië veel op alternatieve radio zenders gedraaid. 

    Everclear zat altijd meer in de grunge hoek qua sound. Met dit album wordt er ruimte gemaakt voor strijkers, blazers, orgels en keyboard en is hierdoor ook veruit mijn favoriete album van de band. De opener So Much For The Afterglow begint met een harmonische Beach Boys achtige intro om vervolgens abrupt over te gaan in harde gitaren. Van dit album zijn vijf nummers op single uitgebracht, waarvan Everyting to Everyone de grootste (maar nog steeds een bescheiden) hit was. So Much For The Afterglow is vooral een goede alternative rock plaat en iets minder voor de hitlijsten geschreven.

    Ik heb So Much For The Afterglow in 1997 op cd gekocht en wou hem al een tijd op vinyl hebben. Aangezien het een 90’s album is was deze ook lastig verkrijgbaar op vinyl. Ik heb een audiofiele vinylpersing gevonden.  Normaliter zou ik nooit een duurdere audiofiele persing van een plaat kopen, want ik zie en hoor daar echt de meerwaarde niet van in. Maar als het de enige optie is en je hem graag op vinyl wil hebben moet je wel.

  • The Vaccines – What Did You Expect From

    Artiest:

    The Vaccines

    Album:

    What Did You Expect From

    Release:

    11 maart 2011

    Label:

    Columbia Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 23,95

    Bijzonderheden:

    Deze band is in zeer korte tijd heel populair geworden

    Favoriete Tracks:

    Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)

    If You Wanna

    Post Break-Up Sex


    Op 26 februari 2011 stond ik in een strak uitverkochte kleine zaal in Paradiso te wachten op The Vaccines. De band was vrij nieuw, maar had al veel buzz gekregen. Het was op dat moment een behoorlijke hype band. Het volledige debuutalbum moest nog uitkomen, maar de single Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra) deed het in de indie rock scene al best goed. De band kwam op. De rammelende gitaren werden gestemd en ze trapten gelijk af met de single. De zaal werd direct laaiend enthousiast en de toon was gezet. Dit concert van The Vaccines is één van de betere concerten die ik in de kleine zaal van Paradiso heb meegemaakt. Ook wel redelijk speciaal, want amper een half jaar later op 28 augustus 2011 stond de band al als een headliner op het vrij grote Rock en Seine festival in Parijs. Ik was ook aanwezig bij dit optreden, maar chronisch slaaptekort zorgde ervoor dat ik tijdens het concert in slaap ben gevallen tegen de hekken van de front of house techniek.

    2011 was een mooi jaar voor The Vaccines en ik was er twee keer bij. Uiteraard kon deze LP daarom ook niet in mijn collectie ontbreken.

  • Reel Big Fish – Why Do They Rock So Hard?

    Artiest:

    Reel Big Fish

    Album:

    Why Do They Rock So Hard?

    Release:

    20 oktober 1998

    Label:

    Mojo

    Genre:

    Ska Punk

    Persing:

    Reissue 2025 ETR Records / Yellow Blue Red Splatter Vinyl

    Prijs:

    $ 36,99 (+ $ 66,13 shipping en € 30,12 inklaringskosten)

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 1000 copies.

    Favoriete Tracks:

    Somebody Hates Me

    You Don’t Know

    The Kids Don’t Like It


    In 1998 kwam ik op een zaterdagochtend in de lokale platenzaak Sam Sam Music in Kampen. Dit was in de jaren 90 mijn vaste platenzaak op de zaterdagochtend. De koffie en de nieuwe releases stonden altijd klaar. Ik was nog maar net binnen of de medewerker achter de balie zei direct: “Dit moet je luisteren!!! Dit is wat voor jou! Een toffe Ska Punk band uit Californië”. Hij gaf mij een exemplaar van Why Do They Rock So Hard? van Reel Big Fish in m’n handen. Aangezien ik niet per se een Ska fan ben drukte ik met matig enthousiasme de cd in de cd-speler en zette de koptelefoon op. Track 1 Somebody Hates Me begon te spelen. Goed gitaargeluid, prima solo en toen de blazerssectie, want ja ska muziek. Maar holy shit. De blazerssectie van Reel Big Fish is ongekend goed. Zowel qua spelen als de blazers arrangementen op de al uitstekend geschreven nummers van de band. Bijna elke track is hook op hook op hook. Track 2 op de cd editie (die ik overigens nog steeds heb) is een heerlijk energieke cover van A-Ha’s Take On Me. De winkelmedewerker had 100% gelijk. Hier neem mijn geld.

    Ruim 25 jaar later na de oorspronkelijk release ben ik op zoek gegaan naar een vinyl editie. Niet te vinden natuurlijk. Dat is ook een terugkerend probleem met 90’s releases. Die zijn in de jaren 90 nooit op vinyl geperst, want iedereen kocht alleen maar cd’s. In 2025 kwam Enjoy The Ride Records met een aankondiging dat ze zowel Why Do They Rock So Hard? als de opvolger Cheer Up! op vinyl uit gingen brengen. Enjoy The Ride Records is een klein platenlabel uit Long Island, New York. Ze brengen voornamelijk luxe edities van soundtracks uit, maar ook luxe reissues van een aantal bands. Ik dacht daar gaan we weer, dure plaat, verzendkosten uit de US, inklaringskosten. Maar ja helaas ook geen andere optie, aangezien dit een gelimiteerde ETR exclusive editie is. Ondanks de hoge kosten toch wel erg blij met deze speciale editie van een persoonlijke favoriet. Kom er overigens nu pas achter dat dit een uitgave is zonder de Take On Me cover. Dat is wel even een teleurstelling. Helemaal omdat dit een luxe editie met previously unreleased bonus tracks is. Maar deze previously unreleased bonus tracks zijn dan weer één kant met demo’s en live tracks. Van mij hadden ze één kant met 8x Take One Me achter elkaar mogen doen.

  • The Tarney/Spencer Band – Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Artiest:

    The Tarney/Spencer Band

    Album:

    Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Release:

    13 mei 1978 / 8 april 1979

    Label:

    A&M Records

    Genre:

    Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 4,00 / € 5,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht voor de covers

    Favoriete Tracks:

    Takin’ Me Back

    It’s Really You

    No Time to Lose


    Dit zijn de enige twee platen in mijn collectie die ik puur en alleen op basis van de covers heb gekocht. Ik was bij Concerto door de 2e hands platen aan het scrollen en kwam deze twee albums van The Tarney/Spencer Band tegen. Beide album covers intrigeerden mij.

    De cover van Three Is A Crowd is een soort kunstzinnige eind jaren 70 foto van drie paar benen onder een tafel in een diner. Gezien de titel van het album zal dit staan voor een liefdesdriehoek tussen de vrouw (in het midden) en een goede, stabiele, liefdevolle man (in het wit) en een slechte, duistere, geheimzinnige man (in het zwart met peuken naast zijn schoenen). Het album zelf is muzikaal niet heel bijzonder al is Takin’ Me Back best een prima song.

    De cover van Run For Your Life ziet eruit als de cover van slechte 80’s pulproman of misdaad / thriller / actie film. Het zou zo een filmposter voor een oude James Bond film kunnen zijn. De hoes van deze plaat heeft iets vintage cools. 

    The Tarney/Spencer Band is nooit echt succesvol geweest. Beide mannen (Alan Tarney en Trevor Spencer) waren in de 80’s vooral songwriters, studiomuzikanten en producers in plaats van podium spotlight rocksterren. Alan Tarney heeft zelfs één van m’n favoriete 80’s songs Take On Me van A-ha geproduceerd. 

  • Home Grown – Kings Of Pop

    Artiest:

    Home Grown

    Album:

    Kings Of Pop

    Release:

    25 juni 2002

    Label:

    Drive-Thru Records

    Genre:

    Pop-Punk

    Persing:

    Reissue 2026 / Red, White & Black Smash Vinyl

    Prijs:

    € 36,95

    Bijzonderheden:

    Absolute pop-punk cult classic

    Favoriete Tracks:

    Kiss Me, Diss me

    I Love You, Not

    Tomorrow


    Dit is aan absolute pop-punk classic, maar niet een mainstream classic. Begin 00’s was een mooi tijdperk voor pop-punk. Take Of Your Pants And Jacket van Blink-182 scoorde goed, maar ook Sum41 met All Killer No Filler of Good Charlotte met The Young and the Hopeless. De Amerikaanse hitlijsten werden goed gevuld met bangers. Zoals met elk genre dat populair wordt, komt er ook altijd een moment dat de echte liefhebbers van een genre verder willen kijken dan de mainstream. Daar sprong Drive-Thru Records heel slim op in en werd een middelpunt binnen de meer alternatieve pop-punk scene. Kings of Pop van Home Grown is een Drive-Thru essential om in je platencollectie te hebben. De songs zijn catchy, poppy en hebben belachelijk goede hooks, maar net iets rauwer dan de gelikte mainstream producties. Het album is zowel voor de band als voor de hele 2000’s scene een belangrijke plaat geweest. De band heeft met Kings of Pop significant bijgedragen aan de vernieuwing van pop-punk.

    Het album is in 2002 heel beperkt op vinyl uitgebracht en was dus ook moeilijk te krijgen. Deze stond net als die andere Drive-Thru Records plaat in mijn eerdere posts (Allister – Last Stop Suburbia) op mijn lijst met hard to find holy grails. Gelukkig is Drive-Thru Records de laatste jaren weer flink in reissue modus en hebben ze dit jaar ook Kings of Pop opnieuw uitgebracht op een prachtig red, white & black smash with splatter plaat.