Everclear – So Much For The Afterglow

Artiest:

Everclear

Album:

So Much For The Afterglow

Release:

7 oktober 1997

Label:

Capitol

Genre:

Alternative Rock

Persing:

Reissue 2015

Prijs:

€ 54,49

Bijzonderheden:

Audiophile Edition

Favoriete Tracks:

So Much For The Afterflow

Father of Mine

Amphetamine


De uit Portland, Oregon afkomstige alternatieve rockband Everclear kwam na een tip van een medewerker van een platenzaak op mijn radar. De band is buiten de VS vrij onbekend gebleven, maar verkocht van hun album So Much For The Afterglow uit 1997 ruim 2 miljoen exemplaren. Dat is niet niks. De band werd in de 90’s in Noord-Amerika, Canada en Australië veel op alternatieve radio zenders gedraaid. 

Everclear zat altijd meer in de grunge hoek qua sound. Met dit album wordt er ruimte gemaakt voor strijkers, blazers, orgels en keyboard en is hierdoor ook veruit mijn favoriete album van de band. De opener So Much For The Afterglow begint met een harmonische Beach Boys achtige intro om vervolgens abrupt over te gaan in harde gitaren. Van dit album zijn vijf nummers op single uitgebracht, waarvan Everyting to Everyone de grootste (maar nog steeds een bescheiden) hit was. So Much For The Afterglow is vooral een goede alternative rock plaat en iets minder voor de hitlijsten geschreven.

Ik heb So Much For The Afterglow in 1997 op cd gekocht en wou hem al een tijd op vinyl hebben. Aangezien het een 90’s album is was deze ook lastig verkrijgbaar op vinyl. Ik heb een audiofiele vinylpersing gevonden.  Normaliter zou ik nooit een duurdere audiofiele persing van een plaat kopen, want ik zie en hoor daar echt de meerwaarde niet van in. Maar als het de enige optie is en je hem graag op vinyl wil hebben moet je wel.

Vergelijkbare berichten

  • K’s Choice – Paradise In Me / Not An Addict

    Artiest:

    K’s Choice

    Album:

    Paradise In Me | Not An Addict 12″

    Original Release:

    Paradise In Me – 20 augustus 1996 | Not An Addict 12″ – 18 april 2026

    Label:

    Sony BMG

    Genre:

    Alternative Rock

    Persing:

    Paradise In Me – Reissue | Not An Addict 12″ – First time on vinyl

    Reissue Release:

    Paradise In Me – 2015

    Reissue Label:

    Sony BMG

    Vinyl Color:

    Paradise In Me – Black | Not An Addict 12″ – White, Purple, Blue & Pink Splattered

    Prijs:

    Paradise In Me – € 39,99 | Not An Addict 12″ – € 32,99

    Bijzonderheden:

    Not An Addict 12″ is een RSD Limited Edition 750 copies

    Favoriete Tracks:

    Paradise In Me

    Not An Addict

    Old Woman


    K’s Choice is voor mij altijd wel een speciale band geweest. Goede songs en zuivere bijna serene vocalen van Sam Bettens (ten tijde van Paradise In Me nog Sarah Bettens). Vooral de albums Paradise In Me, Cocoon Crash en Almost Happy gaan elk jaar wel een paar keer op de platenspeler. In 2015 kocht ik de dubbel LP reissue van Paradise In Me. Tijdens Record Store Day 2026 werd hun grootste hit Not An Addict (van dit album) op 12″ uitgebracht met alle B kantjes die in 1995 op de diverse versies en releases van de cd maxi-single zijn uitgebracht. Een zeer beperkte oplage van slechts 750 stuks. Ik heb dus wel geluk gehad dat ik er één heb kunnen krijgen. Met het luisteren van Not An Addict ben ik altijd weer even back to the 90’s, when shit was cool (deze regel heb ik van de band Nerf Herder gejat, kom ik nog een keer op terug). De 12″ RSD 2026 editie van Not An Addict is geperst op transparant vinyl met een blauwe, roze en paarse splatter. Ziet er heel cool uit!.

  • Weezer – Pinkerton

    Artiest:

    Weezer

    Album:

    Pinkerton

    Release:

    24 september 1996

    Label:

    DGC

    Genre:

    Power Pop

    Persing:

    Reissue 2014

    Prijs:

    € 54,95

    Bijzonderheden:

    Deluxe Edition 4 LP’s met veel extra’s

    Favoriete Tracks:

    The Good Life

    El Scorcho

    Falling For you


    Weezer heeft na The Blue album, Green album, Red album, White album, Teal album en Black album dit jaar een nieuw kleurtje gevonden en hun 20e! album, The Gold Album, uitgebracht. De discografie van de band is indrukwekkend en tegelijk zeer bijzonder. Weezer is een typische hit or miss band als het om album releases gaat. Een gedeelte van de uitgebrachte albums is ronduit slecht en een gedeelte is uitzonderlijk goed. Elke nieuwe Weezer release is een soort Russisch roulette. In de categorie uitzonderlijk goed zit hun tweede album en tevens cultklassieker Pinkerton. Waar hun debuutalbum uit 1994 (Blue Album) een vrolijke, radiovriendelijke poppunk- en powerpop sound had, sloeg Pinkerton een heel andere, veel duistere en rauwere weg in.

    Bij de release werd Pinkerton slecht ontvangen door zowel recensenten als fans. Critici vonden het album pijnlijk en overdreven zelfmedelijdend. Rolling Stone riep het zelfs uit tot één van de slechtste albums van 1996. De commerciële verkoop viel tegen en Weezer trok zich teleurgesteld terug uit de schijnwerpers.

    In de jaren daarna sloeg de publieke opinie echter volledig om. Fans begonnen de ongefilterde eerlijkheid juist te waarderen, en een hele generatie jonge emo en indie bands noemde Pinkerton als een van hun grootste inspiratiebronnen. Vandaag de dag wordt het door zowel critici als fans unaniem beschouwd als een meesterwerk en één van de invloedrijkste rockalbums van de jaren 90.

    Pinkerton heb ik uiteraard ook op vinyl en in een super deluxe 4 LP’s tellende editie met heel veel extra’s. In de hoes van deze editie staan foto’s van de opnames in de studio, kopieën van handgeschreven songteksten van Rivers Cuomo en (helaas geprinte) handtekeningen van alle bandleden. Een album als Pinkerton verdiend ook een luxe mooie uitgave als deze.

  • The Wombats – A Guide to Love, Loss & Desperation

    Artiest:

    The Wombats

    Album:

    A Guide to Love, Loss & Desperation

    Release:

    5 november 2007

    Label:

    14th Floor Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2023 / Pink Vinyl

    Prijs:

    € 32,50

    Bijzonderheden:

    15th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    Let’s Dance to Joy Division

    Backfire at the Disco

    Kill the Director


    In 2011 verhuisde ik naar het Sodom en Gomorra van Nederland, namelijk Amsterdam. Als muzieknerd is dit wel de plek waar je wil wonen. Dichtbij alle bekende concertzalen als Paradiso, Melkweg, Bitterzoet en uiteraard Afas Live, Ziggo Dome en de Arena.

    Vooral de Melkweg op zaterdagavond werd een plek waar ik regelmatig kwam voor Gemengd Zwemmen. Tijdens Gemengd Zwemmen was de zaal één grote gevarieerde alternatieve disco met punk, post-punk, indie rock, zeroes bangers, Britpop classics, hip hop en opzwepende electro en dance remixes. Het was de perfecte avond uit voor muziekliefhebbers.

    Let’s Dance to Joy Division en Backfire at the Disco van The Wombats werden altijd steevast gedraaid tijdens Gemengd Zwemmen. Beide singles zijn afkomstig van het album A Guide to Love, Loss & Desperation. Dit is het internationale debuutalbum van de band en een toonaangevend album binnen de Britse indie rock van de late 00’s. Het  is een heerlijke plaat als je houdt van muziek die tegelijk vrolijk, een beetje melancholisch en zelfspottend is. Het voelt als de soundtrack van een wilde avond waarop je alles even vergeet, om de volgende ochtend alsnog over alles na te denken.

    Ik heb A Guide to Love, Loss & Desperation in een limited edition 15th Anniversary Edition op knetter roze vinyl (doet bijna pijn aan je ogen). 

  • Two Door Cinema Club – Tourist History

    Artiest:

    Two Door Cinema Club

    Album:

    Tourist History

    Release:

    17 februari 2010

    Label:

    Kitsuné

    Genre:

    Indie Pop

    Persing:

    Reissue 2025 PIAS

    Prijs:

    € 44,00

    Bijzonderheden:

    15th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    Undercover Martyn

    Something Good Can Work

    What You Know


    Voor het verhaal bij deze plaat moeten we terug naar 2010. Dit was voor mij één van de beste Lowlands jaren qua line-up. Veel van mijn favoriete bands zoals Against Me!, NOFX, Blink-182, The XX, The Gaslight Anthem, The National en LCD Soundsysteem speelden dat weekend allemaal in Biddinghuizen. Zo ook het uit Noord-Ierland afkomstige Two Door Cinema Club.

    De band was in 2010 één van de grote opkomende hypebands binnen de indie scene. Vooral onder liefhebbers van indie, electro en alternatieve pop waren ze enorm populair. Een paar maanden voor Lowlands werd hun debuutalbum Tourist History uitgebracht. Two Door Cinema Club stond op zondag 22 augustus 2010 om 20:20 in een overvolle India tent op Lowlands geprogrammeerd en ik moest de band zien. Het probleem was alleen dat ik maandag 23 augustus 2010 voor de eerste keer in m’n leven naar Londen zou vliegen en dan ook nog eens ‘s ochtends vroeg om 7:20 vanaf Rotterdam Airport naar Gatwick. 

    Na een slopend weekend Lowlands, met Two Door Cinema Club als afsluiter, vertrok ik zondags uiteindelijk pas rond 23:00 van Lowlands naar Kampen om vervolgens na amper 4 uur slaap richting Rotterdam Airport te gaan. Samen met een vriend die ook mee naar Lowlands was stonden we als een paar zombies ‘s ochtends om 7:55 lokale tijd op London Gatwick Airport. Geen idee wat het adres van ons hotel was en zonder enige voorbereiding of kennis met betrekking tot het openbaar vervoer in Londen. Gelukkig woonde er destijds al geruime tijd een goede vriendin van ons in Londen, die we als hulplijn konden bellen. Anders zouden we nu nog op een bankje op Gatwick liggen te slapen gok ik.

    Elke keer als ik Tourist History van Two Door Cinema Club luister denk ik weer aan dit verhaal. Vijf dagen Lowlands en direct daarna een citytrip van een week in Londen is geen aanrader, maar het was wel heel tof!

  • Blink-182 – Enema Of The State

    Artiest:

    Blink-182

    Album:

    Enema Of The State

    Release:

    1 juni 1999

    Label:

    MCA

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Reissue 2009 Mightier Than Sword / Solid Blue Vinyl

    Prijs:

    € 24,95

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 500 copies

    Favoriete Tracks:

    What’s My Age Again?

    Mutt

    Anthem


    Dit album is voor veel millennials een belangrijke plaat. Niet zo vreemd als je weet dat er wereldwijd meer dan 15 miljoen exemplaren van dit album zijn verkocht. Enema Of The State was een invloedrijk album. Het vormde in 1999 de “Blueprint” voor 2000’s pop-punk. Praktisch elke pop-punk band die na 2000 is begonnen, benoemd Blink-182 en Green Day als hun inspiratiebron. What’s My Age Again? is voor mij ook een single vol nostalgische herinneringen. Ik was 16 jaar, had net m’n scooter en een bijbaantje om alle cd’s die ik wou kopen te bekostigen. Een prima zorgeloos leventje. Dat is ook het gevoel wat ik weer krijg als ik dit album hoor. Bij elke luisterronde sla ik geen één track over, want ze zijn allemaal goed. De bandleden zijn inmiddels allemaal de 50 gepasseerd, maar op het podium is de energie en presentatie nog steeds even plat en puberaal als in 1999. Dat is ook precies waar Whats My Again Again? over gaat. Enema Of The State staat ongetwijfeld in mijn top 10 van favoriete albums binnen mijn platencollectie.

    Deze specifieke plaat is een reissue uit 2009 uitgebracht door Mightier Than Sword Records. De vinylplaat zelf is blauw. Deze editie is een collectors item geworden. Dit komt door de beperkte oplage van maar 500 copies en het was één van de vroegste persingen van Enema Of The State. De marktwaarde zit momenteel tussen de € 80 en € 200. Niet slecht voor een plaat die ik in 2010 voor ongeveer € 25 kocht.

  • The Libertines – The Libertines

    Artiest:

    The Libertines

    Album:

    The Libertines

    Release:

    30 augustus 2004

    Label:

    Rough Trade Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2008

    Prijs:

    € 24,95

    Bijzonderheden:

    Geen

    Favoriete Tracks:

    Can’t Stand Me Now

    Music When the Lights Go Out

    What Became of the Likely Lads


    Op 1 maart 2016 was ik bij één van de meest intense concerten waar ik ooit ben geweest. The Libertines stonden in de grote zaal in Paradiso. De band had een half jaar eerder, na 11 jaar van afwezigheid, hun comeback album Anthems for Doomed Youth uitgebracht.

    De fanbase van The Libertines bestaat voor een gedeelte uit fans die houden van rauwe, ongepolijste live energie waarbij het elk moment mis kan gaan. Sterker nog in de begindagen wist je bij een concert van The Libertines nooit of het zou eindigen in een legendarisch optreden, een gevecht op het podium, of een arrestatie. Dat was kort gezegd ook de sfeer tijdens het concert in Paradiso. Zodra ze begonnen te spelen sprong de hele zaal op en neer, beukte het publiek tegen elkaar aan en gingen er liters bier door de lucht. Gelukkig is de schade bij mij beperkt gebleven tot een paar blauwe plekken en een met bier doorweekt shirt.

    The Libertines was vooral in de beginjaren ook echt een intense band. Tijdens de opnames van hun tweede album was de relatie tussen frontmannen enfant terrible Pete Doherty en de iets meer gedisciplineerde Carl Barât volledig geëxplodeerd. Om te voorkomen dat fysieke ruzies uit de hand liepen of dat ongewenste figuren de opnames verstoorden, werden er bodyguards ingehuurd om Barât en Doherty in de studio van elkaar te scheiden.

    Het tweede album van The Libertines is evenals hun eerste album geproduceerd door Mick Jones van The Clash. Maar tijdens de opnames van het tweede album fungeerde Mick Jones niet alleen als producer, maar ook als een soort therapeut en scheidsrechter om te zorgen dat de nummers daadwerkelijk werden ingespeeld.

    Kortom The Libertines is voor mij een album met een geweldige herinnering aan een intens concert en een plaat met een bizar achtergrond verhaal.