K’s Choice – Paradise In Me / Not An Addict

Artiest:

K’s Choice

Album:

Paradise In Me | Not An Addict 12″

Original Release:

Paradise In Me – 20 augustus 1996 | Not An Addict 12″ – 18 april 2026

Label:

Sony BMG

Genre:

Alternative Rock

Persing:

Paradise In Me – Reissue | Not An Addict 12″ – First time on vinyl

Reissue Release:

Paradise In Me – 2015

Reissue Label:

Sony BMG

Vinyl Color:

Paradise In Me – Black | Not An Addict 12″ – White, Purple, Blue & Pink Splattered

Prijs:

Paradise In Me – € 39,99 | Not An Addict 12″ – € 32,99

Bijzonderheden:

Not An Addict 12″ is een RSD Limited Edition 750 copies

Favoriete Tracks:

Paradise In Me

Not An Addict

Old Woman


K’s Choice is voor mij altijd wel een speciale band geweest. Goede songs en zuivere bijna serene vocalen van Sam Bettens (ten tijde van Paradise In Me nog Sarah Bettens). Vooral de albums Paradise In Me, Cocoon Crash en Almost Happy gaan elk jaar wel een paar keer op de platenspeler. In 2015 kocht ik de dubbel LP reissue van Paradise In Me. Tijdens Record Store Day 2026 werd hun grootste hit Not An Addict (van dit album) op 12″ uitgebracht met alle B kantjes die in 1995 op de diverse versies en releases van de cd maxi-single zijn uitgebracht. Een zeer beperkte oplage van slechts 750 stuks. Ik heb dus wel geluk gehad dat ik er één heb kunnen krijgen. Met het luisteren van Not An Addict ben ik altijd weer even back to the 90’s, when shit was cool (deze regel heb ik van de band Nerf Herder gejat, kom ik nog een keer op terug). De 12″ RSD 2026 editie van Not An Addict is geperst op transparant vinyl met een blauwe, roze en paarse splatter. Ziet er heel cool uit!.

Vergelijkbare berichten

  • The Offspring – Americana

    Artiest:

    The Offspring

    Album:

    Americana

    Release:

    27 november 1998

    Label:

    Columbia Records

    Genre:

    Skate Punk

    Persing:

    Reissue 2018 Round Hill Records / Red Vinyl

    Prijs:

    € 33,52

    Bijzonderheden:

    20th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    The Kids Aren’t Alright

    Staring At The Sun

    No Brakes


    De soundtrack van m’n jeugd. Of eigenlijk één van de soundtracks, want ik heb er meerdere. Eind jaren 90 kwam ik op de leeftijd dat ik actiever op zoek ging naar nieuwe muziek. Smash en Ixnay on the Hombre van The Offspring vond ik al vette albums. In 1998 kwam de opvolger Americana. Pretty Fly (For A White Guy) was de eerste single van dit album en is een beetje een gimmick song. Het werd internationaal een dikke hit. Het voelde bijna als een comeback van de band die na het enorme succes van het album Smash, met de opvolger Ixnay on the Hombre, iets minder commercieel was gegaan. Blijkbaar vonden ze hun commerciëlere geluid toch beter, want Americana is duidelijk een meer op de mainstream gericht album. Er staan zeker echte skate punk tracks als No Brakes, Americana of Staring At The Sun op, maar je merkt aan alles dat de singles van dit album geschreven en geproduceerd zijn om een hit te worden. Americana blijft een klassieker, maar klinkt anno 2026 wat gedateerd. Zelfs vergeleken met de voorgangers Smash en Ixnay on the Hombre die qua productie nog steeds even sterk zijn.

    Van Americana heb ik de 20th Anniversary Edition. Deze versie is geperst op rood vinyl in een gatefold sleeve. Bij deze editie zit een inlay met een 3D versie van de cover (die is best awesome) en een stickervel met stickers in de stijl van het artwork. Ik heb de plaat begin 2019 bij het inmiddels failliete Dodax gekocht voor € 33,52. Americana was in 2019 nog vrij lastig op vinyl te krijgen. Bij het Zwitserse Dodax kon ik destijds bijna alle vinylplaten kopen die moeilijk te krijgen waren voor een zeer lage prijs. Ik heb daar veel punk klassiekers gekocht totdat het bedrijf in 2022 failliet ging.

  • The Tarney/Spencer Band – Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Artiest:

    The Tarney/Spencer Band

    Album:

    Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Release:

    13 mei 1978 / 8 april 1979

    Label:

    A&M Records

    Genre:

    Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 4,00 / € 5,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht voor de covers

    Favoriete Tracks:

    Takin’ Me Back

    It’s Really You

    No Time to Lose


    Dit zijn de enige twee platen in mijn collectie die ik puur en alleen op basis van de covers heb gekocht. Ik was bij Concerto door de 2e hands platen aan het scrollen en kwam deze twee albums van The Tarney/Spencer Band tegen. Beide album covers intrigeerden mij.

    De cover van Three Is A Crowd is een soort kunstzinnige eind jaren 70 foto van drie paar benen onder een tafel in een diner. Gezien de titel van het album zal dit staan voor een liefdesdriehoek tussen de vrouw (in het midden) en een goede, stabiele, liefdevolle man (in het wit) en een slechte, duistere, geheimzinnige man (in het zwart met peuken naast zijn schoenen). Het album zelf is muzikaal niet heel bijzonder al is Takin’ Me Back best een prima song.

    De cover van Run For Your Life ziet eruit als de cover van slechte 80’s pulproman of misdaad / thriller / actie film. Het zou zo een filmposter voor een oude James Bond film kunnen zijn. De hoes van deze plaat heeft iets vintage cools. 

    The Tarney/Spencer Band is nooit echt succesvol geweest. Beide mannen (Alan Tarney en Trevor Spencer) waren in de 80’s vooral songwriters, studiomuzikanten en producers in plaats van podium spotlight rocksterren. Alan Tarney heeft zelfs één van m’n favoriete 80’s songs Take On Me van A-ha geproduceerd. 

  • The Libertines – The Libertines

    Artiest:

    The Libertines

    Album:

    The Libertines

    Release:

    30 augustus 2004

    Label:

    Rough Trade Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2008

    Prijs:

    € 24,95

    Bijzonderheden:

    Geen

    Favoriete Tracks:

    Can’t Stand Me Now

    Music When the Lights Go Out

    What Became of the Likely Lads


    Op 1 maart 2016 was ik bij één van de meest intense concerten waar ik ooit ben geweest. The Libertines stonden in de grote zaal in Paradiso. De band had een half jaar eerder, na 11 jaar van afwezigheid, hun comeback album Anthems for Doomed Youth uitgebracht.

    De fanbase van The Libertines bestaat voor een gedeelte uit fans die houden van rauwe, ongepolijste live energie waarbij het elk moment mis kan gaan. Sterker nog in de begindagen wist je bij een concert van The Libertines nooit of het zou eindigen in een legendarisch optreden, een gevecht op het podium, of een arrestatie. Dat was kort gezegd ook de sfeer tijdens het concert in Paradiso. Zodra ze begonnen te spelen sprong de hele zaal op en neer, beukte het publiek tegen elkaar aan en gingen er liters bier door de lucht. Gelukkig is de schade bij mij beperkt gebleven tot een paar blauwe plekken en een met bier doorweekt shirt.

    The Libertines was vooral in de beginjaren ook echt een intense band. Tijdens de opnames van hun tweede album was de relatie tussen frontmannen enfant terrible Pete Doherty en de iets meer gedisciplineerde Carl Barât volledig geëxplodeerd. Om te voorkomen dat fysieke ruzies uit de hand liepen of dat ongewenste figuren de opnames verstoorden, werden er bodyguards ingehuurd om Barât en Doherty in de studio van elkaar te scheiden.

    Het tweede album van The Libertines is evenals hun eerste album geproduceerd door Mick Jones van The Clash. Maar tijdens de opnames van het tweede album fungeerde Mick Jones niet alleen als producer, maar ook als een soort therapeut en scheidsrechter om te zorgen dat de nummers daadwerkelijk werden ingespeeld.

    Kortom The Libertines is voor mij een album met een geweldige herinnering aan een intens concert en een plaat met een bizar achtergrond verhaal.

  • The Wombats – A Guide to Love, Loss & Desperation

    Artiest:

    The Wombats

    Album:

    A Guide to Love, Loss & Desperation

    Release:

    5 november 2007

    Label:

    14th Floor Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2023 / Pink Vinyl

    Prijs:

    € 32,50

    Bijzonderheden:

    15th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    Let’s Dance to Joy Division

    Backfire at the Disco

    Kill the Director


    In 2011 verhuisde ik naar het Sodom en Gomorra van Nederland, namelijk Amsterdam. Als muzieknerd is dit wel de plek waar je wil wonen. Dichtbij alle bekende concertzalen als Paradiso, Melkweg, Bitterzoet en uiteraard Afas Live, Ziggo Dome en de Arena.

    Vooral de Melkweg op zaterdagavond werd een plek waar ik regelmatig kwam voor Gemengd Zwemmen. Tijdens Gemengd Zwemmen was de zaal één grote gevarieerde alternatieve disco met punk, post-punk, indie rock, zeroes bangers, Britpop classics, hip hop en opzwepende electro en dance remixes. Het was de perfecte avond uit voor muziekliefhebbers.

    Let’s Dance to Joy Division en Backfire at the Disco van The Wombats werden altijd steevast gedraaid tijdens Gemengd Zwemmen. Beide singles zijn afkomstig van het album A Guide to Love, Loss & Desperation. Dit is het internationale debuutalbum van de band en een toonaangevend album binnen de Britse indie rock van de late 00’s. Het  is een heerlijke plaat als je houdt van muziek die tegelijk vrolijk, een beetje melancholisch en zelfspottend is. Het voelt als de soundtrack van een wilde avond waarop je alles even vergeet, om de volgende ochtend alsnog over alles na te denken.

    Ik heb A Guide to Love, Loss & Desperation in een limited edition 15th Anniversary Edition op knetter roze vinyl (doet bijna pijn aan je ogen). 

  • Rogers – Rambazamba & Randale

    Artiest:

    Rogers

    Album:

    Rambazamba & Randale

    Release:

    14 april 2023

    Label:

    Warner Music Germany

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 32,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht op een release party in Berlijn

    Favoriete Tracks:

    Rapstar

    Du Machst Mich Fertig

    5 Sterne, Gerne Wieder!


    Dit is wel een bijzonder verhaal, want ik denk niet dat veel mensen in Nederland bekend zijn met dit album of de band Rogers. Op 14 april 2023 was ik een paar dagen in Berlijn en verbleef in de absolute bakermat van de Duitse punk, namelijk Kreuzberg. Uiteraard ging ik tussen alle vintage shops en hippe koffiezaken op zoek naar een platenzaak. Op de Oranienstraße kwam ik bij de bekendste punk platenzaak van Berlijn, Coretex Records. Opgericht in 1988 en nog steeds een icoon binnen de Duitse punkwereld. De winkel was afgeladen vol. Er stonden overal volle kratten Bitburger pils en radler (geen aanrader overigens). Er stond in de winkel één Duitstalig punk album snoeihard op repeat. Het album Rambazamba & Randale van de band Rogers.

    Geen idee wat dit voor band was. Mijn kennis van Duitse bands beperkt zich redelijk tot Rammstein, Die Ärzte, Die Toten Hosen, Beatsteaks en Kraftwerk. Je komt in Nederland op festivals ook weinig Duitstalige bands tegen. Een half uur later kwam ik erachter dat de band Rogers ook gewoon binnen was. Na een beetje rondvragen in mijn beste Duits (want werkelijk waar niemand binnen sprak Engels) kwam ik erachter dat ik op de release party van Rambazamba & Randale stond. Het album zelf is verrassend goed. Sterke songs met heerlijke Duitse punk songtitels als: Kein Respekt Für Scheiße, Mein Leben Gegen Die Wand en Du Machst Mich Fertig. Zelfs als je Duits matig is weet je dat dit punk is.

  • The National – High Violet

    Artiest:

    The National

    Album:

    High Violet

    Release:

    10 mei 2010

    Label:

    4AD

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Origineel / Violet Vinyl

    Prijs:

    € 25,00

    Bijzonderheden:

    Limited Edition

    Favoriete Tracks:

    Lemonworld

    Runaway

    England


    Soms kom je band tegen waarvan je vanaf seconde 1 al denkt, dit is prachtig!. Dit had ik toen ik High Violet van The National voor de eerste keer luisterde. De zware stem van Matt Berninger, de af en toe complexe drums van Bryan Devendorf en de vaak subtiele maar gedetaileerde gitaren van Bryce en Aaron Dessner. Het klopt allemaal. High Violet is het vijfde studio album van de band en door velen beschouwd als het definitieve doorbraakalbum. De voorganger Boxer (misschien wel mijn favoriete The National album) gaf de band een cultstatus. High Violet gaf de band de grootste festivalpodia ter wereld. Ik heb de band meerdere keren live mogen aanschouwen en live komt deze band nog meer binnen dan bij het luisteren van een plaat. De band kan live ook gigantisch uitpakken en een ingetogen nummer als About Today van de Cherry Tree EP ombuigen naar een bombastisch nummer. Het bewijs hiervan is te horen in de live versie van dit nummer op The Virginia EP.

    High Violet is mijn eerste The National album op vinyl. Er zijn best wat avonden geweest dat ik heerlijk alleen in een half donkere woonkamer met een glas rode wijn op de bank dit album van begin tot eind luisterde. Het is oprecht een meesterwerk in mijn platencollectie.