Etta James – Tell Mama

Artiest:

Etta James

Album:

Tell Mama

Release:

februari 1968

Label:

Cadet Records

Genre:

Soul

Persing:

Reissue 2014 Bear Family Records

Prijs:

€ 22,95

Bijzonderheden:

Eerste Soul plaat in mijn collectie

Favoriete Tracks:

Tell Mama

I’d Rather Go Blind

Security


Het aantal soul platen in mijn platencollectie is naar verhouding vrij beperkt. Ik hou absoluut van de oude soul, maar heb er bewust voor gekozen om (bijna) alleen maar de zogeheten landmark albums te kopen. Tell Mama van Etta James is misschien niet per definitie een soul landmark album, maar wel een heel goed album met ongeveer een 8/10 score als het gaat om hoe invloedrijk het album voor het soul genre is geweest. Etta James haar roots zitten voornamelijk in de jazz en blues. Haar stem is grandioos. Het rauwe van de blues, de intensiteit van gospel en timide emotioneel kwetsbaar, het zit er allemaal in. Met haar album At Last uit 1960 begon de zangeres al te experimenteren met genres buiten de jazz en blues. Tell Mama is een puur soul album, geproduceerd in de iconische FAME Studios Muscle Shoals, Alabama. Deze studio is qua status en legacy vergelijkbaar met Motown Hitsville U.S.A. of Electric Lady Studios. Binnen mijn soul collectie is dit veruit mijn favoriet. De heerlijke gitaren en soul orgels op I’d Rather Go Blind of de indrukwekkende Security cover van Otis Redding het is heel fijn. Helemaal bij een goed glas whiskey.

Deze plaat is een Duitse persing uit 2014. Uitgebracht door Bear Family Records, maar Tell Mama is een album dat regelmatig als reissue wordt uitgebracht door diverse labels. Ik kwam deze plaat tegen bij een Duitse standhouder op de mega record en cd fair in Utrecht.

Vergelijkbare berichten

  • Nerf Herder – Rockingham

    Artiest:

    Nerf Herder

    Album:

    Rockingham

    Release:

    11 maart 2016

    Label:

    Golfshirt Records

    Genre:

    Geekrock

    Persing:

    Reissue 2026 SBÄM Records / Red Splatter Vinyl

    Prijs:

    € 29,90

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 100 copies op SBÄM Records Oostenrijk

    Favoriete Tracks:

    Portland

    The Girl Who Listened To Rush

    Close Your Eyes And Dream


    Nerf Herder staat dit jaar hoog in m’n Spotify wrapped. Deze band ben ik dit jaar intensief gaan luisteren. Er is bijna geen band waar ik zo hard om de songteksten kan lachen als bij Nerf Herder. Frontman Parry Gripp is erg goed in over the top songteksten schrijven vol met verwijzingen naar bijvoorbeeld Star Trek, Ghostbusters, andere bands, muzikanten of absurde situaties. Vooral hipster capital Portland moet het ontgelden op dit album. Alle clichés en de gentrificatie van Portland worden op de hak genomen. Van de grote hoeveelheden foodtrucks, micro breweries, bookstores en doughnuts in de stad tot het drinken van specialty coffee in stripclubs en vervelende Crust punkers. Hij heeft een punt. Als punkliefhebber is Crust punk ook het enige subgenre binnen de punk waar ik echt niks mee kan. Portland begint met “Go back to Portland. Go back to school. Go back to the 90s. When shit was cool”. Daar sluit ik mij bij aan. In de 90’s was shit ook gewoon cooler dan nu.

    Parry Gripp laat Portland 6 jaar na de oorspronkelijke release van dit album overigens nog steeds niet met rust. In 2022 kreeg de volledige band (behalve gitarist Linus) COVID tijdens een tour. Gripp schreef naar aanleiding hiervan de single We All Got Covid (Except for Linus) met de songtekst “In Portland I think it went down. Maybe it’s revenge for our stupid song about their town. We all got Covid”.

    Rockingham is het enige album van de band dat oorspronkelijk is uitgebracht op Golfshirt Records, het label van de band zelf. Het Oostenrijkse label SBÄM Records heeft dit jaar (2026) het album opnieuw uitgebracht in blue splatter, red splatter en clear splatter variant met elk een gelimiteerde oplage van 100 copies per editie. Het is ook wel eens fijn dat een Europees label een mooie reissue uitbrengt van een Amerikaanse pop-punk band. Scheelt toch bizarre verzendkosten en inklaringskosten.

  • Oasis – The Legendary Unplugged Show

    Artiest:

    Oasis

    Album:

    The Legendary Unplugged Show

    Release:

    2015

    Label:

    Not on label

    Genre:

    Britpop

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 18,00

    Bijzonderheden:

    Bootleg van de MTV Unplugged show

    Favoriete Tracks:

    Hello

    Live Forever

    Talk Tonight


    In principe heb ik helemaal niks met bootlegs. Ik koop ze ook bijna nooit. In mijn volledige platencollectie zitten drie bootleg die ik niet zo zeer om de plaat zelf heb gekocht, maar meer om het verhaal erachter. Dit is er ook zo’n één.

    Ik hou van Oasis. De band heeft zoveel goede songs en het oneindige drama binnen de band blijft vermakelijk. Liam en Noel Gallagher zijn sterk botsende karakters. Liam heeft de opgeblazen Rock ‘n’ Roll attitude. Noel heeft het meer ingetogen songwriters talent. Een goede combinatie op het podum, maar buiten het podium altijd feest. Zo ook vlak voor de opnames van hun MTV Unplugged Show op 23 augustus 1996. De band had in 1996 al twee meervoudig platina albums uitgebracht. Definitely Maybe (1994, 10 x Platina in de UK) en (What’s the Story) Morning Glory? (1995, 19 x Platina in de UK). MTV Unplugged was in de jaren 90 een bekend concept, waarbij gerenommeerde bands een avond akoestische versies van hun songs ter gehore brachten. Zo ook Oasis.

    Een uur voor hun MTV unplugged live optreden had Liam zoiets van “Fuck It, ik heb geen zin in akoestische bullshit” en weigerde te zingen. Noel was uiteraard woest dat Liam weigerde en moest noodgedwongen de hele set zingen. Het was te laat om alles te cancellen. Liam zou Liam niet zijn als hij die avond gewoon weg zou gaan. Dus hij ging onderuit gezakt op het balkon van The Royal Festival Hall zitten kijken naar hoe Noel op het podium struggelde om een goede set af te leveren.

    Toch heeft Noel die avond, ondanks de omstandigheden, een kwalitatief goed optreden neergezet. Veel songs van Oasis zijn door Noel geschreven en dat merk je in de uitvoering. De nummers werden met meer emotie gebracht dan wanneer Liam ze zou zingen. Deze LP heb ik op een platenbeurs gekocht. Hoewel ik niet van bootlegs hou is de geluidskwaliteit van deze plaat bijzonder goed. Daarnaast laten de meeste nummers van Oasis zich uitstekend lenen voor een akoestische uitvoering.

  • Arcade Fire – Funeral

    Artiest:

    Arcade Fire

    Album:

    Funeral

    Release:

    14 september 2004

    Label:

    Rough Trade Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2017

    Prijs:

    € 26,99

    Bijzonderheden:

    Geen

    Favoriete Tracks:

    Rebellion (Lies)

    Neighborhood #1 (Tunnels)

    Wake Up


    In 2014 mocht ik me voor de tweede keer melden bij de poorten van het Glastonbury Festival met als headliners Arcade Fire, Metallica en Kasabian. Van de vier keer dat ik op Glastonbury ben geweest, was 2014 misschien wel het meest memorabele jaar. Dit jaar stond Dolly Parton op de legend spot. Voor de mensen die niet bekend zijn met Glastonbury, de legend spot is het tijdslot op de zondagmiddag. Er wordt in dit tijdslot altijd traditioneel een artiest met een flinke staat van dienst en legacy op de Pyramid Stage (hoofdpodium) geprogrammeerd. Het optreden van Dolly Parton was één van de drukst bezochte legend spot optredens in de geschiedenis van het festival en er kunnen gewoon ongeveer 120.000 mensen voor dit podium staan. Het optreden van de Queen of Country Music was heel bijzonder. Haar podiumpresentatie was ongekend gezellig. Het voelde een beetje alsof je bij je leukste tante op koffiebezoek bent en veel persoonlijke verhalen te horen krijgt.

    Headliner Arcade Fire zette dit jaar ook een belachelijk goede show neer. Met een pobiumbezetting van 12 muzikanten maakte de band een imposante indruk. Bij Rebellion (lies) zong het publiek luidkeels mee. De show verveelde geen moment en ze hebben al mijn favoriete nummers gespeeld. De band sloot af met het toegankelijke Wake Up. Zelfs minuten nadat de band het podium had verlaten, zong het publiek nog steeds op vol volume door. Ik gebruik het woord niet vaak maar dit optreden was episch.

    Funeral is het debuutalbum van Arcade Fire. Muzikaal geldt het als één van de bepalende indie rock albums van de jaren 2000 en Wake Up is een waar (noem het even) generatie anthem geworden. Het was geen mainstream kaskraker, maar heeft een enorme reputatie. Ik denk dat iedere indie rock vinyl verzamelaar dit album wel in de kast heeft staan. Het is eigenlijk gewoon verplicht om dit album op vinyl te hebben.

  • Reel Big Fish – Why Do They Rock So Hard?

    Artiest:

    Reel Big Fish

    Album:

    Why Do They Rock So Hard?

    Release:

    20 oktober 1998

    Label:

    Mojo

    Genre:

    Ska Punk

    Persing:

    Reissue 2025 ETR Records / Yellow Blue Red Splatter Vinyl

    Prijs:

    $ 36,99 (+ $ 66,13 shipping en € 30,12 inklaringskosten)

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 1000 copies.

    Favoriete Tracks:

    Somebody Hates Me

    You Don’t Know

    The Kids Don’t Like It


    In 1998 kwam ik op een zaterdagochtend in de lokale platenzaak Sam Sam Music in Kampen. Dit was in de jaren 90 mijn vaste platenzaak op de zaterdagochtend. De koffie en de nieuwe releases stonden altijd klaar. Ik was nog maar net binnen of de medewerker achter de balie zei direct: “Dit moet je luisteren!!! Dit is wat voor jou! Een toffe Ska Punk band uit Californië”. Hij gaf mij een exemplaar van Why Do They Rock So Hard? van Reel Big Fish in m’n handen. Aangezien ik niet per se een Ska fan ben drukte ik met matig enthousiasme de cd in de cd-speler en zette de koptelefoon op. Track 1 Somebody Hates Me begon te spelen. Goed gitaargeluid, prima solo en toen de blazerssectie, want ja ska muziek. Maar holy shit. De blazerssectie van Reel Big Fish is ongekend goed. Zowel qua spelen als de blazers arrangementen op de al uitstekend geschreven nummers van de band. Bijna elke track is hook op hook op hook. Track 2 op de cd editie (die ik overigens nog steeds heb) is een heerlijk energieke cover van A-Ha’s Take On Me. De winkelmedewerker had 100% gelijk. Hier neem mijn geld.

    Ruim 25 jaar later na de oorspronkelijk release ben ik op zoek gegaan naar een vinyl editie. Niet te vinden natuurlijk. Dat is ook een terugkerend probleem met 90’s releases. Die zijn in de jaren 90 nooit op vinyl geperst, want iedereen kocht alleen maar cd’s. In 2025 kwam Enjoy The Ride Records met een aankondiging dat ze zowel Why Do They Rock So Hard? als de opvolger Cheer Up! op vinyl uit gingen brengen. Enjoy The Ride Records is een klein platenlabel uit Long Island, New York. Ze brengen voornamelijk luxe edities van soundtracks uit, maar ook luxe reissues van een aantal bands. Ik dacht daar gaan we weer, dure plaat, verzendkosten uit de US, inklaringskosten. Maar ja helaas ook geen andere optie, aangezien dit een gelimiteerde ETR exclusive editie is. Ondanks de hoge kosten toch wel erg blij met deze speciale editie van een persoonlijke favoriet. Kom er overigens nu pas achter dat dit een uitgave is zonder de Take On Me cover. Dat is wel even een teleurstelling. Helemaal omdat dit een luxe editie met previously unreleased bonus tracks is. Maar deze previously unreleased bonus tracks zijn dan weer één kant met demo’s en live tracks. Van mij hadden ze één kant met 8x Take One Me achter elkaar mogen doen.

  • Fountains Of Wayne – Welcome Interstate Managers

    Artiest:

    Fountains Of Wayne

    Album:

    Welcome Interstate Managers

    Release:

    20 juni 2003

    Label:

    Virgin Records

    Genre:

    Power Pop

    Persing:

    Reissue 2020 Real Gone Music / Black Swirl Vinyl

    Prijs:

    € 54,95

    Bijzonderheden:

    Record Store Day 2020. Limited edition 3000 copies

    Favoriete Tracks:

    Mexican Wine

    Stacy’s Mom

    Hey Julie


    Dit is een typisch voorbeeld van een band waarbij de hit single niet representatief is voor wat ze eigenlijk doen. Fountains Of Wayne is een serieuze power pop band met interessant geschreven songs. Hun grootste internationale hit Stacy’s Mom is een novelty song over een tienerjochie die verliefd wordt op de moeder van zijn vriendin Stacy. Een ontzettend grappig nummer vol met de overdreven fantasieën van een puberjongen. Songwriter en bassist van de band Adam Schlesinger (helaas overleden tijdens de coronapandemie) is een briljant songwriter en zag het succes van dit nummer aankomen. Frontman Chris Collingwood was zeer sceptisch en het niet eens met de release van de single. Hij wou Stacy’s Mom eigenlijk niet eens op het album hebben, omdat hij het nummer niet bij de band vond passen. In zekere zin is dat ook zo.

    Stacy’s Mom wordt vaak (nog steeds) toegeschreven aan de pop-punk band Bowling For Soup. Daar past dit nummer eigenlijk ook beter bij, al komt de verwarring voornamelijk door de illegale download service Limewire, dat ten tijde van de release van de single in 2003 zeer populair was. Iedereen was massaal illegaal MP3’s aan het downloaden, maar het kwam heel vaak voor dat de track index of de bestandsnaam van een nummer niet goed was. Stacy’s Mom werd dan ook heel vaak gedownload met als uitvoerende band Bowling For Soup.

    In 2011 bracht Bowling For Soup de EP I’ve Never Done Anything Like This met een cover van Stacy’s Mom. Op de hoes van de EP staat heel groot Stacy’s Mom met als bijschrift:
    Everyone thought they did it anyway… So they freakin’ did it!. Finally you can say this is your favorite song by BFS and not look like an Idiot!.

    Maar nu naar de vinylplaat. Want dat is ook een verhaal apart. Welcome Interstate Managers werd eindelijk! in 2020 voor de eerste keer op vinyl uitgebracht op Record Store Day Black Friday. Dit album wou ik zooooo graag op vinyl hebben, dus ik ben 3 uur voor openingstijd in de rij gaan staan bij Concerto. Ja dat klopt, zelfs 3 uur voor de opening van de winkel stond er al een rij. Na de opening heb ik nog eens 2,5 uur in de rij moeten staan voordat ik binnen was, niet eens wetende of ze hem überhaupt wel zouden hebben. Want dat weet je nooit zeker bij Record Store Day (eigenlijk is het een vreselijk evenement, maar ja). Eenmaal binnen ging ik gestrest door de RSD bakken en ik had het laatste exemplaar te pakken. Toch niet 5,5 uur lang voor niks in de rij gestaan. Het is ook wel een vette gatefold hoes uitgave op dubbel LP op black swirl vinyl. Er staat zelfs een misprint op, wat hem nog unieker maakt. Het nummer Mexican Wine staat op de achterkant, binnenkant en op het label als Mexican Summer. De enige plek waar het goed staat is op de inlay (zie foto’s). Alles bij elkaar maakt Welcome Interstate Managers een zeer bijzondere plaat in mijn platencollectie.

  • Everclear – So Much For The Afterglow

    Artiest:

    Everclear

    Album:

    So Much For The Afterglow

    Release:

    7 oktober 1997

    Label:

    Capitol

    Genre:

    Alternative Rock

    Persing:

    Reissue 2015

    Prijs:

    € 54,49

    Bijzonderheden:

    Audiophile Edition

    Favoriete Tracks:

    So Much For The Afterflow

    Father of Mine

    Amphetamine


    De uit Portland, Oregon afkomstige alternatieve rockband Everclear kwam na een tip van een medewerker van een platenzaak op mijn radar. De band is buiten de VS vrij onbekend gebleven, maar verkocht van hun album So Much For The Afterglow uit 1997 ruim 2 miljoen exemplaren. Dat is niet niks. De band werd in de 90’s in Noord-Amerika, Canada en Australië veel op alternatieve radio zenders gedraaid. 

    Everclear zat altijd meer in de grunge hoek qua sound. Met dit album wordt er ruimte gemaakt voor strijkers, blazers, orgels en keyboard en is hierdoor ook veruit mijn favoriete album van de band. De opener So Much For The Afterglow begint met een harmonische Beach Boys achtige intro om vervolgens abrupt over te gaan in harde gitaren. Van dit album zijn vijf nummers op single uitgebracht, waarvan Everyting to Everyone de grootste (maar nog steeds een bescheiden) hit was. So Much For The Afterglow is vooral een goede alternative rock plaat en iets minder voor de hitlijsten geschreven.

    Ik heb So Much For The Afterglow in 1997 op cd gekocht en wou hem al een tijd op vinyl hebben. Aangezien het een 90’s album is was deze ook lastig verkrijgbaar op vinyl. Ik heb een audiofiele vinylpersing gevonden.  Normaliter zou ik nooit een duurdere audiofiele persing van een plaat kopen, want ik zie en hoor daar echt de meerwaarde niet van in. Maar als het de enige optie is en je hem graag op vinyl wil hebben moet je wel.