Home Grown – Kings Of Pop

Artiest:

Home Grown

Album:

Kings Of Pop

Release:

25 juni 2002

Label:

Drive-Thru Records

Genre:

Pop-Punk

Persing:

Reissue 2026 / Red, White & Black Smash Vinyl

Prijs:

€ 36,95

Bijzonderheden:

Absolute pop-punk cult classic

Favoriete Tracks:

Kiss Me, Diss me

I Love You, Not

Tomorrow


Dit is aan absolute pop-punk classic, maar niet een mainstream classic. Begin 00’s was een mooi tijdperk voor pop-punk. Take Of Your Pants And Jacket van Blink-182 scoorde goed, maar ook Sum41 met All Killer No Filler of Good Charlotte met The Young and the Hopeless. De Amerikaanse hitlijsten werden goed gevuld met bangers. Zoals met elk genre dat populair wordt, komt er ook altijd een moment dat de echte liefhebbers van een genre verder willen kijken dan de mainstream. Daar sprong Drive-Thru Records heel slim op in en werd een middelpunt binnen de meer alternatieve pop-punk scene. Kings of Pop van Home Grown is een Drive-Thru essential om in je platencollectie te hebben. De songs zijn catchy, poppy en hebben belachelijk goede hooks, maar net iets rauwer dan de gelikte mainstream producties. Het album is zowel voor de band als voor de hele 2000’s scene een belangrijke plaat geweest. De band heeft met Kings of Pop significant bijgedragen aan de vernieuwing van pop-punk.

Het album is in 2002 heel beperkt op vinyl uitgebracht en was dus ook moeilijk te krijgen. Deze stond net als die andere Drive-Thru Records plaat in mijn eerdere posts (Allister – Last Stop Suburbia) op mijn lijst met hard to find holy grails. Gelukkig is Drive-Thru Records de laatste jaren weer flink in reissue modus en hebben ze dit jaar ook Kings of Pop opnieuw uitgebracht op een prachtig red, white & black smash with splatter plaat.

Vergelijkbare berichten

  • The National – High Violet

    Artiest:

    The National

    Album:

    High Violet

    Release:

    10 mei 2010

    Label:

    4AD

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Origineel / Violet Vinyl

    Prijs:

    € 25,00

    Bijzonderheden:

    Limited Edition

    Favoriete Tracks:

    Lemonworld

    Runaway

    England


    Soms kom je band tegen waarvan je vanaf seconde 1 al denkt, dit is prachtig!. Dit had ik toen ik High Violet van The National voor de eerste keer luisterde. De zware stem van Matt Berninger, de af en toe complexe drums van Bryan Devendorf en de vaak subtiele maar gedetaileerde gitaren van Bryce en Aaron Dessner. Het klopt allemaal. High Violet is het vijfde studio album van de band en door velen beschouwd als het definitieve doorbraakalbum. De voorganger Boxer (misschien wel mijn favoriete The National album) gaf de band een cultstatus. High Violet gaf de band de grootste festivalpodia ter wereld. Ik heb de band meerdere keren live mogen aanschouwen en live komt deze band nog meer binnen dan bij het luisteren van een plaat. De band kan live ook gigantisch uitpakken en een ingetogen nummer als About Today van de Cherry Tree EP ombuigen naar een bombastisch nummer. Het bewijs hiervan is te horen in de live versie van dit nummer op The Virginia EP.

    High Violet is mijn eerste The National album op vinyl. Er zijn best wat avonden geweest dat ik heerlijk alleen in een half donkere woonkamer met een glas rode wijn op de bank dit album van begin tot eind luisterde. Het is oprecht een meesterwerk in mijn platencollectie.

  • The Who – Who’s Next

    Artiest:

    The Who

    Album:

    Who’s Next

    Release:

    2 augustus 1971

    Label:

    Track Records

    Genre:

    Arena Rock

    Persing:

    2008 Reissue Polydor

    Prijs:

    € 17,00

    Bijzonderheden:

    Geen

    Favoriete Tracks:

    Baba O’Riley

    Won’t Get Fooled Again

    Behind Blue Eyes


    Als je het over Britse rock ‘n’ roll royalty hebt is The Who een band die direct naar boven komt. De band behoort tot de grondleggers van rockopera en conceptalbums en ze waren vrijwel de eersten die gigantische kasten van Marshall versterkers op elkaar stapelden om een overdonderend geluid te creëren. Pete Townshend heeft al jaren een ernstige vorm van tinnitus. Dit is grotendeels veroorzaakt door jarenlang overdreven hard geluid op het podium en door drummer Keith Moon. 

    Keith Moon is in 1978 al overleden, maar was een totale idioot. Tijdens een live optreden in 1967 in de The Smothers Brothers Comedy Hour had Keith Moon zijn drumstel volgestopt met veel te veel pyrotechniek. Toen het aan het einde van My Generation ontplofte, stond Townshend er recht voor met zijn rug naar de drums. De gigantische klap beschadigde direct zijn gehoor en er schroeide zelfs een deel van zijn haar af.

    The Who is typisch zo’n band die je een keer live gezien wil hebben. Dat is mij gelukt.  In 2015 was ik voor de derde keer op Glastonbury, waar The Who de zondag headliner was. Het optreden was chaotisch met 100% pure rock ‘n’ roll energie. De band speelde alle grote hits en halverwege de set sloopte Townshend met het nodige geweld het drumscherm voor Zak Starkey weg, omdat hij de drum niet goed kon horen. Gefrustreerd maar voldaan schreeuwde Townshend vanaf het podium “I fixed it!, I fixed it violently!, but I fixed it!”. 

    Who’s Next is het enige album van The Who in mijn platencollectie die ik nog wel eens luister. Het was één van de eerste rockalbums waarop de synthesizer (vooral de ARP 2600 en VCS3) geen bijzaak was, maar een bepalend fundament voor de ritmesectie. Dat hoor je goed terug in Baba O’Riley en Won’t Get Fooled Again.

  • Blink-182 – Take Off Your Pants and Jacket

    Artiest:

    Blink-182

    Album:

    Take Off Your Pants and Jacket

    Release:

    12 juni 2001

    Label:

    MCA

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Reissue 2026 / Silver Grey Vinyl

    Prijs:

    € 41,49

    Bijzonderheden:

    25th Anniversary Edition met de bonus tracks

    Favoriete Tracks:

    Anthem Part Two

    The Rock Show

    Time To Break Up


    Ik vind het altijd een beetje vermoeiend als een band of artiest een album uitbrengt en een half jaar later een deluxe versie uitbrengt met extra tracks. Sinds jaar en dag is dit natuurlijk al een marketingtruc om meer albums te verkopen op het moment dat verkoopcijfers van een album terug lopen. Het komt niet vaak voor dat ik een album in meerdere versies op vinyl koop, maar er zijn uitzonderingen.

    Bij de originele release van Take Off Your Pants and Jacket in 2002 is het album in vier verschilende cd versies uitgebracht. Een standaard editie zonder bonus tracks en drie versies op basis van de icoontje in het artwork (rood vliegtuig, gele broek en groene jas) met op elke editie 2 bonus tracks:
    Op de Red Take Off editie: Time to Break Up en Mother’s Day.
    Op de Yellow Pants editie: What Went Wrong? en Fuck A Dog
    Op de Green Jacket editie: Don’t Tell Me it’s Over en When You Fucked Grandpa

    Eigenlijk heeft elke bonus editie een goed serieus nummer en een lomp puberaal nummer. De zes bonus tracks zijn heel lang niet beschikbaar geweest. Niet op streamingsdiensten en niet op vinyl of andere reissues van het album. Aangezien er toch veel vraag naar was is er besloten om met de 25th Anniversary Edition van Take Off Your Pants and Jacket de bonus tracks op vinyl en op streamingsdiensten beschikbaar te maken.

    Het is geen geheim dat Blink-182 een band is die ik echt heel tof vind. De bonus tracks hebben voor mij voldoende toegevoegde waarde om deze 25th Anniversary Edition ook te kopen. Het album komt hiermee dubbel in m’n vinyl collectie. Ik ben er voor de derde keer ingetrapt, want California en One More Time staan ook beide twee keer in m’n platenkast. Al hebben die deluxe edities wel heel veel extra tracks die bijna allemaal goed zijn.

  • Spike and the Gimme Gimmes – Shit the Bed

    Artiest:

    Spike and the Gimme Gimmes

    Album:

    Shit the Bed

    Release:

    23 oktober 2026

    Label:

    Fat Wreck Chords

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Origineel / Brown Vinyl

    Prijs:

    € 30,99

    Bijzonderheden:

    Eerste nieuwe studio album in 12 jaar

    Favoriete Tracks:

    Hey Ya!

    Girls Just Wanna Have Fun

    Kokomo


    Me First and the Gimme Gimmes is oorspronkelijk als punk supergroup begonnen. De band werd in 1995 opgericht als een coverband door Fat Mike van NOFX, Joey Cape en Dave Raun van Lagwagon, Chris Shiflett van No Use For A Name en Spike Slawson van Swingin’ Utters.
    Live varieerde de bezetting nog wel eens. Zo hebben onder andere Brian Baker en Jay Bentley van Bad Religion, Chris Shiflett van Face to Face, Warren Fitzgerald van The Vandals en Lindsay McDougall van Frenzal Rhomb op het podium gestaan met The Gimme Gimmes.

    De band speelt enkel covers en brengt regelmatig een nieuw album uit. De meeste albums hebben een soort van thema. De band is momenteel ook redelijk consistent bestaande uit Spike Slawson, John Reis, C.J. Ramone, Joey Cape en Pinch. De overige oudgedienden doen eigenlijk niks meer met de band en daarom heet de band ook sinds dit jaar Spike and the Gimme Gimmes.

    Shit the Bed is na jaren geen studio album te hebben uitgebracht weer een fantastische plaat geworden. Het album heeft niet echt een thema. Het bevat onder andere covers van Hey-ya van Outkast met een goed gevonden Ramones twist en Kokomo van The Beach Boys met een coole Sex Pistols twist. 

    Shit the Bed heb ik op vies bruin vinyl gekocht en is momenteel de nieuwste aanwinst in mijn platencollectie.

  • Fountains Of Wayne – Welcome Interstate Managers

    Artiest:

    Fountains Of Wayne

    Album:

    Welcome Interstate Managers

    Release:

    20 juni 2003

    Label:

    Virgin Records

    Genre:

    Power Pop

    Persing:

    Reissue 2020 Real Gone Music / Black Swirl Vinyl

    Prijs:

    € 54,95

    Bijzonderheden:

    Record Store Day 2020. Limited edition 3000 copies

    Favoriete Tracks:

    Mexican Wine

    Stacy’s Mom

    Hey Julie


    Dit is een typisch voorbeeld van een band waarbij de hit single niet representatief is voor wat ze eigenlijk doen. Fountains Of Wayne is een serieuze power pop band met interessant geschreven songs. Hun grootste internationale hit Stacy’s Mom is een novelty song over een tienerjochie die verliefd wordt op de moeder van zijn vriendin Stacy. Een ontzettend grappig nummer vol met de overdreven fantasieën van een puberjongen. Songwriter en bassist van de band Adam Schlesinger (helaas overleden tijdens de coronapandemie) is een briljant songwriter en zag het succes van dit nummer aankomen. Frontman Chris Collingwood was zeer sceptisch en het niet eens met de release van de single. Hij wou Stacy’s Mom eigenlijk niet eens op het album hebben, omdat hij het nummer niet bij de band vond passen. In zekere zin is dat ook zo.

    Stacy’s Mom wordt vaak (nog steeds) toegeschreven aan de pop-punk band Bowling For Soup. Daar past dit nummer eigenlijk ook beter bij, al komt de verwarring voornamelijk door de illegale download service Limewire, dat ten tijde van de release van de single in 2003 zeer populair was. Iedereen was massaal illegaal MP3’s aan het downloaden, maar het kwam heel vaak voor dat de track index of de bestandsnaam van een nummer niet goed was. Stacy’s Mom werd dan ook heel vaak gedownload met als uitvoerende band Bowling For Soup.

    In 2011 bracht Bowling For Soup de EP I’ve Never Done Anything Like This met een cover van Stacy’s Mom. Op de hoes van de EP staat heel groot Stacy’s Mom met als bijschrift:
    Everyone thought they did it anyway… So they freakin’ did it!. Finally you can say this is your favorite song by BFS and not look like an Idiot!.

    Maar nu naar de vinylplaat. Want dat is ook een verhaal apart. Welcome Interstate Managers werd eindelijk! in 2020 voor de eerste keer op vinyl uitgebracht op Record Store Day Black Friday. Dit album wou ik zooooo graag op vinyl hebben, dus ik ben 3 uur voor openingstijd in de rij gaan staan bij Concerto. Ja dat klopt, zelfs 3 uur voor de opening van de winkel stond er al een rij. Na de opening heb ik nog eens 2,5 uur in de rij moeten staan voordat ik binnen was, niet eens wetende of ze hem überhaupt wel zouden hebben. Want dat weet je nooit zeker bij Record Store Day (eigenlijk is het een vreselijk evenement, maar ja). Eenmaal binnen ging ik gestrest door de RSD bakken en ik had het laatste exemplaar te pakken. Toch niet 5,5 uur lang voor niks in de rij gestaan. Het is ook wel een vette gatefold hoes uitgave op dubbel LP op black swirl vinyl. Er staat zelfs een misprint op, wat hem nog unieker maakt. Het nummer Mexican Wine staat op de achterkant, binnenkant en op het label als Mexican Summer. De enige plek waar het goed staat is op de inlay (zie foto’s). Alles bij elkaar maakt Welcome Interstate Managers een zeer bijzondere plaat in mijn platencollectie.

  • Rogers – Rambazamba & Randale

    Artiest:

    Rogers

    Album:

    Rambazamba & Randale

    Release:

    14 april 2023

    Label:

    Warner Music Germany

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 32,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht op een release party in Berlijn

    Favoriete Tracks:

    Rapstar

    Du Machst Mich Fertig

    5 Sterne, Gerne Wieder!


    Dit is wel een bijzonder verhaal, want ik denk niet dat veel mensen in Nederland bekend zijn met dit album of de band Rogers. Op 14 april 2023 was ik een paar dagen in Berlijn en verbleef in de absolute bakermat van de Duitse punk, namelijk Kreuzberg. Uiteraard ging ik tussen alle vintage shops en hippe koffiezaken op zoek naar een platenzaak. Op de Oranienstraße kwam ik bij de bekendste punk platenzaak van Berlijn, Coretex Records. Opgericht in 1988 en nog steeds een icoon binnen de Duitse punkwereld. De winkel was afgeladen vol. Er stonden overal volle kratten Bitburger pils en radler (geen aanrader overigens). Er stond in de winkel één Duitstalig punk album snoeihard op repeat. Het album Rambazamba & Randale van de band Rogers.

    Geen idee wat dit voor band was. Mijn kennis van Duitse bands beperkt zich redelijk tot Rammstein, Die Ärzte, Die Toten Hosen, Beatsteaks en Kraftwerk. Je komt in Nederland op festivals ook weinig Duitstalige bands tegen. Een half uur later kwam ik erachter dat de band Rogers ook gewoon binnen was. Na een beetje rondvragen in mijn beste Duits (want werkelijk waar niemand binnen sprak Engels) kwam ik erachter dat ik op de release party van Rambazamba & Randale stond. Het album zelf is verrassend goed. Sterke songs met heerlijke Duitse punk songtitels als: Kein Respekt Für Scheiße, Mein Leben Gegen Die Wand en Du Machst Mich Fertig. Zelfs als je Duits matig is weet je dat dit punk is.