Spike and the Gimme Gimmes – Shit the Bed

Artiest:

Spike and the Gimme Gimmes

Album:

Shit the Bed

Release:

23 oktober 2026

Label:

Fat Wreck Chords

Genre:

Punk Rock

Persing:

Origineel / Brown Vinyl

Prijs:

€ 30,99

Bijzonderheden:

Eerste nieuwe studio album in 12 jaar

Favoriete Tracks:

Hey Ya!

Girls Just Wanna Have Fun

Kokomo


Me First and the Gimme Gimmes is oorspronkelijk als punk supergroup begonnen. De band werd in 1995 opgericht als een coverband door Fat Mike van NOFX, Joey Cape en Dave Raun van Lagwagon, Chris Shiflett van No Use For A Name en Spike Slawson van Swingin’ Utters.
Live varieerde de bezetting nog wel eens. Zo hebben onder andere Brian Baker en Jay Bentley van Bad Religion, Chris Shiflett van Face to Face, Warren Fitzgerald van The Vandals en Lindsay McDougall van Frenzal Rhomb op het podium gestaan met The Gimme Gimmes.

De band speelt enkel covers en brengt regelmatig een nieuw album uit. De meeste albums hebben een soort van thema. De band is momenteel ook redelijk consistent bestaande uit Spike Slawson, John Reis, C.J. Ramone, Joey Cape en Pinch. De overige oudgedienden doen eigenlijk niks meer met de band en daarom heet de band ook sinds dit jaar Spike and the Gimme Gimmes.

Shit the Bed is na jaren geen studio album te hebben uitgebracht weer een fantastische plaat geworden. Het album heeft niet echt een thema. Het bevat onder andere covers van Hey-ya van Outkast met een goed gevonden Ramones twist en Kokomo van The Beach Boys met een coole Sex Pistols twist. 

Shit the Bed heb ik op vies bruin vinyl gekocht en is momenteel de nieuwste aanwinst in mijn platencollectie.

Vergelijkbare berichten

  • The Vaccines – What Did You Expect From

    Artiest:

    The Vaccines

    Album:

    What Did You Expect From

    Release:

    11 maart 2011

    Label:

    Columbia Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 23,95

    Bijzonderheden:

    Deze band is in zeer korte tijd heel populair geworden

    Favoriete Tracks:

    Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)

    If You Wanna

    Post Break-Up Sex


    Op 26 februari 2011 stond ik in een strak uitverkochte kleine zaal in Paradiso te wachten op The Vaccines. De band was vrij nieuw, maar had al veel buzz gekregen. Het was op dat moment een behoorlijke hype band. Het volledige debuutalbum moest nog uitkomen, maar de single Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra) deed het in de indie rock scene al best goed. De band kwam op. De rammelende gitaren werden gestemd en ze trapten gelijk af met de single. De zaal werd direct laaiend enthousiast en de toon was gezet. Dit concert van The Vaccines is één van de betere concerten die ik in de kleine zaal van Paradiso heb meegemaakt. Ook wel redelijk speciaal, want amper een half jaar later op 28 augustus 2011 stond de band al als een headliner op het vrij grote Rock en Seine festival in Parijs. Ik was ook aanwezig bij dit optreden, maar chronisch slaaptekort zorgde ervoor dat ik tijdens het concert in slaap ben gevallen tegen de hekken van de front of house techniek.

    2011 was een mooi jaar voor The Vaccines en ik was er twee keer bij. Uiteraard kon deze LP daarom ook niet in mijn collectie ontbreken.

  • Allister – Last Stop Suburbia

    Artiest:

    Allister

    Album:

    Last Stop Suburbia

    Original Release:

    8 oktober 2002

    Label:

    Drive-Thru Records

    Genre:

    Pop-Punk

    Persing:

    Reissue

    Reissue Release:

    2014

    Reissue Label:

    Mutant League Records

    Vinyl Color:

    Black

    Prijs:

    € 40,00

    Bijzonderheden:

    Dit is één van mijn hard to find holy grails

    Favoriete Tracks:

    Overrated

    Radio Player

    Matchsticks


    Als verzamelaar van vinylplaten heb je altijd wel een paar albums die je moeilijk of helemaal niet kan krijgen. Tenminste als je geen woekerprijs op Discogs wil betalen. Last Stop Suburbia van Allister is voor mij zo’n hard to find holy grail om het maar even wat te overdrijven. Drive-Thru Records was een belangrijk en iconisch label voor pop-punk in de 00’s. Allister was de eerste band die een platencontract mocht tekenen bij dit label. Naar mijn mening in Amerika en Europa een zwaar onderschatte pop-punk band. Ze hebben altijd in de schaduw moeten staan van labelgenoten New Found Glory, die ook in de begin jaren een contract kregen bij Drive-Thru Records en eigenlijk veel succesvoller waren.

    Toch was Allister niet geheel onsuccesvol. De band wist een enorme fanbase op te bouwen in Japan. Vooral co-leadzanger en bassist Scott Murphy werd populair en kreeg daar een goede muziekcarrière. Hij ging zelfs in Japan wonen en leerde de taal. De populariteit van Allister in Japan zorgde ervoor dat een aantal albums uit hun discografie ook enkel in Japen zijn uitgebracht.

    Last Stop Suburbia werd internationaal uitgebracht, maar nauwelijks op vinyl. Ik ben zeker een jaar of 5 op zoek geweest naar een betaalbare vinylrelease van dit album, want op Discogs betaal je nog steeds de hoofdprijs voor deze plaat. Dit jaar heb ik hem eindelijk gevonden. 2e hands en in NM conditie voor het schappelijke bedrag van € 40,00. Erg blij met de aanwinst van deze plaat in mijn vinylcollectie.

  • Roxette – Tourism

    Artiest:

    Roxette

    Album:

    Tourism

    Release:

    28 augustus 1992

    Label:

    EMI

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 35,00

    Bijzonderheden:

    De enige echte 90’s persing in mijn collectie

    Favoriete Tracks:

    Fingertips

    Here Comes The Weekend

    How Do You Do!


    Het Zweedse Roxette heeft mij als band altijd al gefascineerd door een aantal dingen. Ik heb een haat-liefdeverhouding met deze band. Ze hebben veel sublieme pop rock songs geschreven, maar 50% van het repertoire is zo cringe als een 50+ politicus die rondom de verkiezingen een coole rap video op TikTok probeert te maken. Dat gezegd hebbende is het meest opmerkelijke aan Roxette dat deze band met meer dan 75 miljoen verkochte platen, na ABBA, de 2e bestverkopende Zweedse band in de geschiedenis is. Toch heeft Roxette nooit een culturele status gekregen. Zelfs het overlijden van zangeres Marie Fredriksson in 2019 werd nauwelijks aandacht aan besteed door de media. De band was ook niet echt vernieuwend, veel critci haten Roxette, ze hadden niet het imago van een klassieke rockband, maar tegelijk wel uitzonderlijk goed in het maken van internationale poprock. Ik heb ook best wat albums van de band op vinyl, maar ik draai deze weinig.

    De vinylplaat van Tourism in mijn collectie is de enige echte jaren 90 persing die ik heb. In de jaren 90 werd er gewoon bijna geen vinyl meer geperst. Vooral de hoes van deze dubbel LP ziet er behoorlijk gehavend uit, maar wat verwacht je ook na 34 jaar. Tot op heden heb ik nog geen nieuwe reissue van dit album voorbij zien komen. In dat opzicht is dit momenteel nog en zeldzame LP. Alle andere Roxette albums worden langzaam opnieuw uitgebracht en als er een reissue van Tourism komt ga ik die ook vast wel kopen. Tot die tijd met ik het met deze gehavende editie doen.

  • The Tarney/Spencer Band – Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Artiest:

    The Tarney/Spencer Band

    Album:

    Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Release:

    13 mei 1978 / 8 april 1979

    Label:

    A&M Records

    Genre:

    Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 4,00 / € 5,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht voor de covers

    Favoriete Tracks:

    Takin’ Me Back

    It’s Really You

    No Time to Lose


    Dit zijn de enige twee platen in mijn collectie die ik puur en alleen op basis van de covers heb gekocht. Ik was bij Concerto door de 2e hands platen aan het scrollen en kwam deze twee albums van The Tarney/Spencer Band tegen. Beide album covers intrigeerden mij.

    De cover van Three Is A Crowd is een soort kunstzinnige eind jaren 70 foto van drie paar benen onder een tafel in een diner. Gezien de titel van het album zal dit staan voor een liefdesdriehoek tussen de vrouw (in het midden) en een goede, stabiele, liefdevolle man (in het wit) en een slechte, duistere, geheimzinnige man (in het zwart met peuken naast zijn schoenen). Het album zelf is muzikaal niet heel bijzonder al is Takin’ Me Back best een prima song.

    De cover van Run For Your Life ziet eruit als de cover van slechte 80’s pulproman of misdaad / thriller / actie film. Het zou zo een filmposter voor een oude James Bond film kunnen zijn. De hoes van deze plaat heeft iets vintage cools. 

    The Tarney/Spencer Band is nooit echt succesvol geweest. Beide mannen (Alan Tarney en Trevor Spencer) waren in de 80’s vooral songwriters, studiomuzikanten en producers in plaats van podium spotlight rocksterren. Alan Tarney heeft zelfs één van m’n favoriete 80’s songs Take On Me van A-ha geproduceerd. 

  • The Wombats – A Guide to Love, Loss & Desperation

    Artiest:

    The Wombats

    Album:

    A Guide to Love, Loss & Desperation

    Release:

    5 november 2007

    Label:

    14th Floor Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2023 / Pink Vinyl

    Prijs:

    € 32,50

    Bijzonderheden:

    15th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    Let’s Dance to Joy Division

    Backfire at the Disco

    Kill the Director


    In 2011 verhuisde ik naar het Sodom en Gomorra van Nederland, namelijk Amsterdam. Als muzieknerd is dit wel de plek waar je wil wonen. Dichtbij alle bekende concertzalen als Paradiso, Melkweg, Bitterzoet en uiteraard Afas Live, Ziggo Dome en de Arena.

    Vooral de Melkweg op zaterdagavond werd een plek waar ik regelmatig kwam voor Gemengd Zwemmen. Tijdens Gemengd Zwemmen was de zaal één grote gevarieerde alternatieve disco met punk, post-punk, indie rock, zeroes bangers, Britpop classics, hip hop en opzwepende electro en dance remixes. Het was de perfecte avond uit voor muziekliefhebbers.

    Let’s Dance to Joy Division en Backfire at the Disco van The Wombats werden altijd steevast gedraaid tijdens Gemengd Zwemmen. Beide singles zijn afkomstig van het album A Guide to Love, Loss & Desperation. Dit is het internationale debuutalbum van de band en een toonaangevend album binnen de Britse indie rock van de late 00’s. Het  is een heerlijke plaat als je houdt van muziek die tegelijk vrolijk, een beetje melancholisch en zelfspottend is. Het voelt als de soundtrack van een wilde avond waarop je alles even vergeet, om de volgende ochtend alsnog over alles na te denken.

    Ik heb A Guide to Love, Loss & Desperation in een limited edition 15th Anniversary Edition op knetter roze vinyl (doet bijna pijn aan je ogen). 

  • Rogers – Rambazamba & Randale

    Artiest:

    Rogers

    Album:

    Rambazamba & Randale

    Release:

    14 april 2023

    Label:

    Warner Music Germany

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 32,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht op een release party in Berlijn

    Favoriete Tracks:

    Rapstar

    Du Machst Mich Fertig

    5 Sterne, Gerne Wieder!


    Dit is wel een bijzonder verhaal, want ik denk niet dat veel mensen in Nederland bekend zijn met dit album of de band Rogers. Op 14 april 2023 was ik een paar dagen in Berlijn en verbleef in de absolute bakermat van de Duitse punk, namelijk Kreuzberg. Uiteraard ging ik tussen alle vintage shops en hippe koffiezaken op zoek naar een platenzaak. Op de Oranienstraße kwam ik bij de bekendste punk platenzaak van Berlijn, Coretex Records. Opgericht in 1988 en nog steeds een icoon binnen de Duitse punkwereld. De winkel was afgeladen vol. Er stonden overal volle kratten Bitburger pils en radler (geen aanrader overigens). Er stond in de winkel één Duitstalig punk album snoeihard op repeat. Het album Rambazamba & Randale van de band Rogers.

    Geen idee wat dit voor band was. Mijn kennis van Duitse bands beperkt zich redelijk tot Rammstein, Die Ärzte, Die Toten Hosen, Beatsteaks en Kraftwerk. Je komt in Nederland op festivals ook weinig Duitstalige bands tegen. Een half uur later kwam ik erachter dat de band Rogers ook gewoon binnen was. Na een beetje rondvragen in mijn beste Duits (want werkelijk waar niemand binnen sprak Engels) kwam ik erachter dat ik op de release party van Rambazamba & Randale stond. Het album zelf is verrassend goed. Sterke songs met heerlijke Duitse punk songtitels als: Kein Respekt Für Scheiße, Mein Leben Gegen Die Wand en Du Machst Mich Fertig. Zelfs als je Duits matig is weet je dat dit punk is.