K’s Choice – Paradise In Me / Not An Addict

Artiest:

K’s Choice

Album:

Paradise In Me | Not An Addict 12″

Original Release:

Paradise In Me – 20 augustus 1996 | Not An Addict 12″ – 18 april 2026

Label:

Sony BMG

Genre:

Alternative Rock

Persing:

Paradise In Me – Reissue | Not An Addict 12″ – First time on vinyl

Reissue Release:

Paradise In Me – 2015

Reissue Label:

Sony BMG

Vinyl Color:

Paradise In Me – Black | Not An Addict 12″ – White, Purple, Blue & Pink Splattered

Prijs:

Paradise In Me – € 39,99 | Not An Addict 12″ – € 32,99

Bijzonderheden:

Not An Addict 12″ is een RSD Limited Edition 750 copies

Favoriete Tracks:

Paradise In Me

Not An Addict

Old Woman


K’s Choice is voor mij altijd wel een speciale band geweest. Goede songs en zuivere bijna serene vocalen van Sam Bettens (ten tijde van Paradise In Me nog Sarah Bettens). Vooral de albums Paradise In Me, Cocoon Crash en Almost Happy gaan elk jaar wel een paar keer op de platenspeler. In 2015 kocht ik de dubbel LP reissue van Paradise In Me. Tijdens Record Store Day 2026 werd hun grootste hit Not An Addict (van dit album) op 12″ uitgebracht met alle B kantjes die in 1995 op de diverse versies en releases van de cd maxi-single zijn uitgebracht. Een zeer beperkte oplage van slechts 750 stuks. Ik heb dus wel geluk gehad dat ik er één heb kunnen krijgen. Met het luisteren van Not An Addict ben ik altijd weer even back to the 90’s, when shit was cool (deze regel heb ik van de band Nerf Herder gejat, kom ik nog een keer op terug). De 12″ RSD 2026 editie van Not An Addict is geperst op transparant vinyl met een blauwe, roze en paarse splatter. Ziet er heel cool uit!.

Vergelijkbare berichten

  • The National – High Violet

    Artiest:

    The National

    Album:

    High Violet

    Release:

    10 mei 2010

    Label:

    4AD

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Origineel / Violet Vinyl

    Prijs:

    € 25,00

    Bijzonderheden:

    Limited Edition

    Favoriete Tracks:

    Lemonworld

    Runaway

    England


    Soms kom je band tegen waarvan je vanaf seconde 1 al denkt, dit is prachtig!. Dit had ik toen ik High Violet van The National voor de eerste keer luisterde. De zware stem van Matt Berninger, de af en toe complexe drums van Bryan Devendorf en de vaak subtiele maar gedetaileerde gitaren van Bryce en Aaron Dessner. Het klopt allemaal. High Violet is het vijfde studio album van de band en door velen beschouwd als het definitieve doorbraakalbum. De voorganger Boxer (misschien wel mijn favoriete The National album) gaf de band een cultstatus. High Violet gaf de band de grootste festivalpodia ter wereld. Ik heb de band meerdere keren live mogen aanschouwen en live komt deze band nog meer binnen dan bij het luisteren van een plaat. De band kan live ook gigantisch uitpakken en een ingetogen nummer als About Today van de Cherry Tree EP ombuigen naar een bombastisch nummer. Het bewijs hiervan is te horen in de live versie van dit nummer op The Virginia EP.

    High Violet is mijn eerste The National album op vinyl. Er zijn best wat avonden geweest dat ik heerlijk alleen in een half donkere woonkamer met een glas rode wijn op de bank dit album van begin tot eind luisterde. Het is oprecht een meesterwerk in mijn platencollectie.

  • The Offspring – Americana

    Artiest:

    The Offspring

    Album:

    Americana

    Release:

    27 november 1998

    Label:

    Columbia Records

    Genre:

    Skate Punk

    Persing:

    Reissue 2018 Round Hill Records / Red Vinyl

    Prijs:

    € 33,52

    Bijzonderheden:

    20th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    The Kids Aren’t Alright

    Staring At The Sun

    No Brakes


    De soundtrack van m’n jeugd. Of eigenlijk één van de soundtracks, want ik heb er meerdere. Eind jaren 90 kwam ik op de leeftijd dat ik actiever op zoek ging naar nieuwe muziek. Smash en Ixnay on the Hombre van The Offspring vond ik al vette albums. In 1998 kwam de opvolger Americana. Pretty Fly (For A White Guy) was de eerste single van dit album en is een beetje een gimmick song. Het werd internationaal een dikke hit. Het voelde bijna als een comeback van de band die na het enorme succes van het album Smash, met de opvolger Ixnay on the Hombre, iets minder commercieel was gegaan. Blijkbaar vonden ze hun commerciëlere geluid toch beter, want Americana is duidelijk een meer op de mainstream gericht album. Er staan zeker echte skate punk tracks als No Brakes, Americana of Staring At The Sun op, maar je merkt aan alles dat de singles van dit album geschreven en geproduceerd zijn om een hit te worden. Americana blijft een klassieker, maar klinkt anno 2026 wat gedateerd. Zelfs vergeleken met de voorgangers Smash en Ixnay on the Hombre die qua productie nog steeds even sterk zijn.

    Van Americana heb ik de 20th Anniversary Edition. Deze versie is geperst op rood vinyl in een gatefold sleeve. Bij deze editie zit een inlay met een 3D versie van de cover (die is best awesome) en een stickervel met stickers in de stijl van het artwork. Ik heb de plaat begin 2019 bij het inmiddels failliete Dodax gekocht voor € 33,52. Americana was in 2019 nog vrij lastig op vinyl te krijgen. Bij het Zwitserse Dodax kon ik destijds bijna alle vinylplaten kopen die moeilijk te krijgen waren voor een zeer lage prijs. Ik heb daar veel punk klassiekers gekocht totdat het bedrijf in 2022 failliet ging.

  • The Wombats – A Guide to Love, Loss & Desperation

    Artiest:

    The Wombats

    Album:

    A Guide to Love, Loss & Desperation

    Release:

    5 november 2007

    Label:

    14th Floor Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2023 / Pink Vinyl

    Prijs:

    € 32,50

    Bijzonderheden:

    15th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    Let’s Dance to Joy Division

    Backfire at the Disco

    Kill the Director


    In 2011 verhuisde ik naar het Sodom en Gomorra van Nederland, namelijk Amsterdam. Als muzieknerd is dit wel de plek waar je wil wonen. Dichtbij alle bekende concertzalen als Paradiso, Melkweg, Bitterzoet en uiteraard Afas Live, Ziggo Dome en de Arena.

    Vooral de Melkweg op zaterdagavond werd een plek waar ik regelmatig kwam voor Gemengd Zwemmen. Tijdens Gemengd Zwemmen was de zaal één grote gevarieerde alternatieve disco met punk, post-punk, indie rock, zeroes bangers, Britpop classics, hip hop en opzwepende electro en dance remixes. Het was de perfecte avond uit voor muziekliefhebbers.

    Let’s Dance to Joy Division en Backfire at the Disco van The Wombats werden altijd steevast gedraaid tijdens Gemengd Zwemmen. Beide singles zijn afkomstig van het album A Guide to Love, Loss & Desperation. Dit is het internationale debuutalbum van de band en een toonaangevend album binnen de Britse indie rock van de late 00’s. Het  is een heerlijke plaat als je houdt van muziek die tegelijk vrolijk, een beetje melancholisch en zelfspottend is. Het voelt als de soundtrack van een wilde avond waarop je alles even vergeet, om de volgende ochtend alsnog over alles na te denken.

    Ik heb A Guide to Love, Loss & Desperation in een limited edition 15th Anniversary Edition op knetter roze vinyl (doet bijna pijn aan je ogen). 

  • Reel Big Fish – Why Do They Rock So Hard?

    Artiest:

    Reel Big Fish

    Album:

    Why Do They Rock So Hard?

    Release:

    20 oktober 1998

    Label:

    Mojo

    Genre:

    Ska Punk

    Persing:

    Reissue 2025 ETR Records / Yellow Blue Red Splatter Vinyl

    Prijs:

    $ 36,99 (+ $ 66,13 shipping en € 30,12 inklaringskosten)

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 1000 copies.

    Favoriete Tracks:

    Somebody Hates Me

    You Don’t Know

    The Kids Don’t Like It


    In 1998 kwam ik op een zaterdagochtend in de lokale platenzaak Sam Sam Music in Kampen. Dit was in de jaren 90 mijn vaste platenzaak op de zaterdagochtend. De koffie en de nieuwe releases stonden altijd klaar. Ik was nog maar net binnen of de medewerker achter de balie zei direct: “Dit moet je luisteren!!! Dit is wat voor jou! Een toffe Ska Punk band uit Californië”. Hij gaf mij een exemplaar van Why Do They Rock So Hard? van Reel Big Fish in m’n handen. Aangezien ik niet per se een Ska fan ben drukte ik met matig enthousiasme de cd in de cd-speler en zette de koptelefoon op. Track 1 Somebody Hates Me begon te spelen. Goed gitaargeluid, prima solo en toen de blazerssectie, want ja ska muziek. Maar holy shit. De blazerssectie van Reel Big Fish is ongekend goed. Zowel qua spelen als de blazers arrangementen op de al uitstekend geschreven nummers van de band. Bijna elke track is hook op hook op hook. Track 2 op de cd editie (die ik overigens nog steeds heb) is een heerlijk energieke cover van A-Ha’s Take On Me. De winkelmedewerker had 100% gelijk. Hier neem mijn geld.

    Ruim 25 jaar later na de oorspronkelijk release ben ik op zoek gegaan naar een vinyl editie. Niet te vinden natuurlijk. Dat is ook een terugkerend probleem met 90’s releases. Die zijn in de jaren 90 nooit op vinyl geperst, want iedereen kocht alleen maar cd’s. In 2025 kwam Enjoy The Ride Records met een aankondiging dat ze zowel Why Do They Rock So Hard? als de opvolger Cheer Up! op vinyl uit gingen brengen. Enjoy The Ride Records is een klein platenlabel uit Long Island, New York. Ze brengen voornamelijk luxe edities van soundtracks uit, maar ook luxe reissues van een aantal bands. Ik dacht daar gaan we weer, dure plaat, verzendkosten uit de US, inklaringskosten. Maar ja helaas ook geen andere optie, aangezien dit een gelimiteerde ETR exclusive editie is. Ondanks de hoge kosten toch wel erg blij met deze speciale editie van een persoonlijke favoriet. Kom er overigens nu pas achter dat dit een uitgave is zonder de Take On Me cover. Dat is wel even een teleurstelling. Helemaal omdat dit een luxe editie met previously unreleased bonus tracks is. Maar deze previously unreleased bonus tracks zijn dan weer één kant met demo’s en live tracks. Van mij hadden ze één kant met 8x Take One Me achter elkaar mogen doen.

  • The Rolling Stones- Aftermath

    Artiest:

    The Rolling Stones

    Album:

    Aftermath

    Release:

    20 juni 1966

    Label:

    London Records

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 19,00

    Bijzonderheden:

    US edition inclusief Paint It Black

    Favoriete Tracks:

    Paint It Black

    Under My thumb

    Lady Jane


    In 2013 ging ik voor de eerste keer naar het Glastonbury Festival, het legendarische bijna mythische festival in Engeland. Na jaren Lowlands, Pinkpop en zelfs Rock en Seine in Parijs was het tijd voor iets nieuws. Glastonbury is altijd in no-time uitverkocht en het is mij gelukt om voor 2013, maar ook 2014, 2015 en 2016 een ticket te bemachtigen voor één van de populairste festivals in Europa. De eerste keer blijft altijd het meest indrukwekkend. Geen idee wat je moet verwachten, behalve dat je weet dat het heel groot is. De headliners in 2013 waren Arctic Monkeys, The Rolling Stones en Mumford & Sons.

    Op woensdag kwam ik aan. Na het opzetten van de tent bovenop een heuvel met een fantastisch uitzicht over het terrein, was het tijd om een rondje te lopen. Ik wist dat het groot was, maar 1 rondje lopen duurde bijna 2,5 uur!. Het terrein is gigantisch. Op zaterdag stonden The Rolling Stones als headliner. Dit was de eerste keer dat de band hun entree maakte op Glastonbury. Primal Scream (ook een toffe band) stond voor The Rolling Stones. Excentrieke Primal Scream frontman Bobby Gillespie was hier duidelijk niet blij mee. De band had namelijk alleen maar Rolling Stones publiek voor zich.

    Na Primal Scream was het tijd voor The Rolling Stones die direct aftrapten met Jumpin’ Jack Flash gevolgd door It’s Only Rock ‘n’ Roll (but I like it) , absolute bangers Paint It Black en Gimme Shelter. Mick Jagger heeft voor de gelegenheid zelfs het nummer Factory Girl in de set herschreven naar Glastonbury Girl met een alternatieve tekst. The Rolling Stones zien was al een bucketlist dingetje van mij en dan ook nog in een Glastonbury setting maakt het helemaal magisch.

    Ik ben een tijd op zoek geweest naar Paint It Black op vinyl. De single was de eerste 2 seizoenen de leadersong van de populaire Amerikaanse 80’s oorlogsserie Tour of Duty en werd uitgebracht net na de Britse release van het album Aftermath. Het album werd in juni 1966 in Amerika uitgebracht inclusief Paint It Black. Dat specifieke album en de specifieke US release moest ik daarom gewoon hebben en ik heb hem gevonden. Op een platenbeurs in Utrecht.

  • Against Me! – New Wave / B-Sides

    Artiest:

    Against Me!

    Album:

    New Wave / B-Sides

    Release:

    27 september 2011

    Label:

    Sire

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Reissue 2016 Asbestos Records – Yellow Black Vinyl / Sire 2026 – Pink Vinyl

    Prijs:

    € 33,00 / € 35,99

    Bijzonderheden:

    B-Sides is een Record Store Day 2026 release

    Favoriete Tracks:

    Thrash Unreal

    New Wave

    Untitled


    Dit was één van mijn eerste vinylplaten met een andere kleur dan zwart. Deze 2016 heruitgave heeft een twee kleurige half zwart en half gele plaat. Against Me! kreeg met dit album wat kritiek van de fans te verduren, omdat dit hun eerste release bij major label Warner Music was. DIY punk bands die tekenen bij major platenlabels is altijd al een dingetje geweest in de punk scene. Punk is je afzetten tegen regels, overheid en corporate kapitalisme. Als punk band zijnde tekenen bij een major label is dus een beetje hetzelfde als lid zijn van Greenpeace en tegelijk aandelen in Shell hebben, om maar een vergelijking te maken. Ik snap de emotie vanuit de fans, maar als band moet je toch wat geld verdienen om rond te komen.

    New Wave is verder wel een subliem album, geproduceerd door niemand minder dan Butch Vig. Van het album zijn een aantal singles uitgebracht waarvan Thrash Unreal een waar 00’s punk rock anthem is geworden. Op Record Store Day 2026 werd een LP op roze vinyl uitgebracht met alle B-sides van New Wave. De nummers op de B-sides plaat zijn verrassend goed, waarvan Untitled een uitblinker is. Het verbaast me dat dit nummer niet op het album zelf staat.