Every Record Has A Story

  • Arcade Fire – Funeral

    Artiest:

    Arcade Fire

    Album:

    Funeral

    Release:

    14 september 2004

    Label:

    Rough Trade Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Reissue 2017

    Prijs:

    € 26,99

    Bijzonderheden:

    Geen

    Favoriete Tracks:

    Rebellion (Lies)

    Neighborhood #1 (Tunnels)

    Wake Up


    In 2014 mocht ik me voor de tweede keer melden bij de poorten van het Glastonbury Festival met als headliners Arcade Fire, Metallica en Kasabian. Van de vier keer dat ik op Glastonbury ben geweest, was 2014 misschien wel het meest memorabele jaar. Dit jaar stond Dolly Parton op de legend spot. Voor de mensen die niet bekend zijn met Glastonbury, de legend spot is het tijdslot op de zondagmiddag. Er wordt in dit tijdslot altijd traditioneel een artiest met een flinke staat van dienst en legacy op de Pyramid Stage (hoofdpodium) geprogrammeerd. Het optreden van Dolly Parton was één van de drukst bezochte legend spot optredens in de geschiedenis van het festival en er kunnen gewoon ongeveer 120.000 mensen voor dit podium staan. Het optreden van de Queen of Country Music was heel bijzonder. Haar podiumpresentatie was ongekend gezellig. Het voelde een beetje alsof je bij je leukste tante op koffiebezoek bent en veel persoonlijke verhalen te horen krijgt.

    Headliner Arcade Fire zette dit jaar ook een belachelijk goede show neer. Met een pobiumbezetting van 12 muzikanten maakte de band een imposante indruk. Bij Rebellion (lies) zong het publiek luidkeels mee. De show verveelde geen moment en ze hebben al mijn favoriete nummers gespeeld. De band sloot af met het toegankelijke Wake Up. Zelfs minuten nadat de band het podium had verlaten, zong het publiek nog steeds op vol volume door. Ik gebruik het woord niet vaak maar dit optreden was episch.

    Funeral is het debuutalbum van Arcade Fire. Muzikaal geldt het als één van de bepalende indie rock albums van de jaren 2000 en Wake Up is een waar (noem het even) generatie anthem geworden. Het was geen mainstream kaskraker, maar heeft een enorme reputatie. Ik denk dat iedere indie rock vinyl verzamelaar dit album wel in de kast heeft staan. Het is eigenlijk gewoon verplicht om dit album op vinyl te hebben.

  • The Tarney/Spencer Band – Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Artiest:

    The Tarney/Spencer Band

    Album:

    Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Release:

    13 mei 1978 / 8 april 1979

    Label:

    A&M Records

    Genre:

    Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 4,00 / € 5,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht voor de covers

    Favoriete Tracks:

    Takin’ Me Back

    It’s Really You

    No Time to Lose


    Dit zijn de enige twee platen in mijn collectie die ik puur en alleen op basis van de covers heb gekocht. Ik was bij Concerto door de 2e hands platen aan het scrollen en kwam deze twee albums van The Tarney/Spencer Band tegen. Beide album covers intrigeerden mij.

    De cover van Three Is A Crowd is een soort kunstzinnige eind jaren 70 foto van drie paar benen onder een tafel in een diner. Gezien de titel van het album zal dit staan voor een liefdesdriehoek tussen de vrouw (in het midden) en een goede, stabiele, liefdevolle man (in het wit) en een slechte, duistere, geheimzinnige man (in het zwart met peuken naast zijn schoenen). Het album zelf is muzikaal niet heel bijzonder al is Takin’ Me Back best een prima song.

    De cover van Run For Your Life ziet eruit als de cover van slechte 80’s pulproman of misdaad / thriller / actie film. Het zou zo een filmposter voor een oude James Bond film kunnen zijn. De hoes van deze plaat heeft iets vintage cools. 

    The Tarney/Spencer Band is nooit echt succesvol geweest. Beide mannen (Alan Tarney en Trevor Spencer) waren in de 80’s vooral songwriters, studiomuzikanten en producers in plaats van podium spotlight rocksterren. Alan Tarney heeft zelfs één van m’n favoriete 80’s songs Take On Me van A-ha geproduceerd. 

  • The Rolling Stones- Aftermath

    Artiest:

    The Rolling Stones

    Album:

    Aftermath

    Release:

    20 juni 1966

    Label:

    London Records

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 19,00

    Bijzonderheden:

    US edition inclusief Paint It Black

    Favoriete Tracks:

    Paint It Black

    Under My thumb

    Lady Jane


    In 2013 ging ik voor de eerste keer naar het Glastonbury Festival, het legendarische bijna mythische festival in Engeland. Na jaren Lowlands, Pinkpop en zelfs Rock en Seine in Parijs was het tijd voor iets nieuws. Glastonbury is altijd in no-time uitverkocht en het is mij gelukt om voor 2013, maar ook 2014, 2015 en 2016 een ticket te bemachtigen voor één van de populairste festivals in Europa. De eerste keer blijft altijd het meest indrukwekkend. Geen idee wat je moet verwachten, behalve dat je weet dat het heel groot is. De headliners in 2013 waren Arctic Monkeys, The Rolling Stones en Mumford & Sons.

    Op woensdag kwam ik aan. Na het opzetten van de tent bovenop een heuvel met een fantastisch uitzicht over het terrein, was het tijd om een rondje te lopen. Ik wist dat het groot was, maar 1 rondje lopen duurde bijna 2,5 uur!. Het terrein is gigantisch. Op zaterdag stonden The Rolling Stones als headliner. Dit was de eerste keer dat de band hun entree maakte op Glastonbury. Primal Scream (ook een toffe band) stond voor The Rolling Stones. Excentrieke Primal Scream frontman Bobby Gillespie was hier duidelijk niet blij mee. De band had namelijk alleen maar Rolling Stones publiek voor zich.

    Na Primal Scream was het tijd voor The Rolling Stones die direct aftrapten met Jumpin’ Jack Flash gevolgd door It’s Only Rock ‘n’ Roll (but I like it) , absolute bangers Paint It Black en Gimme Shelter. Mick Jagger heeft voor de gelegenheid zelfs het nummer Factory Girl in de set herschreven naar Glastonbury Girl met een alternatieve tekst. The Rolling Stones zien was al een bucketlist dingetje van mij en dan ook nog in een Glastonbury setting maakt het helemaal magisch.

    Ik ben een tijd op zoek geweest naar Paint It Black op vinyl. De single was de eerste 2 seizoenen de leadersong van de populaire Amerikaanse 80’s oorlogsserie Tour of Duty en werd uitgebracht net na de Britse release van het album Aftermath. Het album werd in juni 1966 in Amerika uitgebracht inclusief Paint It Black. Dat specifieke album en de specifieke US release moest ik daarom gewoon hebben en ik heb hem gevonden. Op een platenbeurs in Utrecht.

  • Against Me! – New Wave / B-Sides

    Artiest:

    Against Me!

    Album:

    New Wave / B-Sides

    Release:

    27 september 2011

    Label:

    Sire

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Reissue 2016 Asbestos Records – Yellow Black Vinyl / Sire 2026 – Pink Vinyl

    Prijs:

    € 33,00 / € 35,99

    Bijzonderheden:

    B-Sides is een Record Store Day 2026 release

    Favoriete Tracks:

    Thrash Unreal

    New Wave

    Untitled


    Dit was één van mijn eerste vinylplaten met een andere kleur dan zwart. Deze 2016 heruitgave heeft een twee kleurige half zwart en half gele plaat. Against Me! kreeg met dit album wat kritiek van de fans te verduren, omdat dit hun eerste release bij major label Warner Music was. DIY punk bands die tekenen bij major platenlabels is altijd al een dingetje geweest in de punk scene. Punk is je afzetten tegen regels, overheid en corporate kapitalisme. Als punk band zijnde tekenen bij een major label is dus een beetje hetzelfde als lid zijn van Greenpeace en tegelijk aandelen in Shell hebben, om maar een vergelijking te maken. Ik snap de emotie vanuit de fans, maar als band moet je toch wat geld verdienen om rond te komen.

    New Wave is verder wel een subliem album, geproduceerd door niemand minder dan Butch Vig. Van het album zijn een aantal singles uitgebracht waarvan Thrash Unreal een waar 00’s punk rock anthem is geworden. Op Record Store Day 2026 werd een LP op roze vinyl uitgebracht met alle B-sides van New Wave. De nummers op de B-sides plaat zijn verrassend goed, waarvan Untitled een uitblinker is. Het verbaast me dat dit nummer niet op het album zelf staat.

  • Oasis – The Legendary Unplugged Show

    Artiest:

    Oasis

    Album:

    The Legendary Unplugged Show

    Release:

    2015

    Label:

    Not on label

    Genre:

    Britpop

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 18,00

    Bijzonderheden:

    Bootleg van de MTV Unplugged show

    Favoriete Tracks:

    Hello

    Live Forever

    Talk Tonight


    In principe heb ik helemaal niks met bootlegs. Ik koop ze ook bijna nooit. In mijn volledige platencollectie zitten drie bootleg die ik niet zo zeer om de plaat zelf heb gekocht, maar meer om het verhaal erachter. Dit is er ook zo’n één.

    Ik hou van Oasis. De band heeft zoveel goede songs en het oneindige drama binnen de band blijft vermakelijk. Liam en Noel Gallagher zijn sterk botsende karakters. Liam heeft de opgeblazen Rock ‘n’ Roll attitude. Noel heeft het meer ingetogen songwriters talent. Een goede combinatie op het podum, maar buiten het podium altijd feest. Zo ook vlak voor de opnames van hun MTV Unplugged Show op 23 augustus 1996. De band had in 1996 al twee meervoudig platina albums uitgebracht. Definitely Maybe (1994, 10 x Platina in de UK) en (What’s the Story) Morning Glory? (1995, 19 x Platina in de UK). MTV Unplugged was in de jaren 90 een bekend concept, waarbij gerenommeerde bands een avond akoestische versies van hun songs ter gehore brachten. Zo ook Oasis.

    Een uur voor hun MTV unplugged live optreden had Liam zoiets van “Fuck It, ik heb geen zin in akoestische bullshit” en weigerde te zingen. Noel was uiteraard woest dat Liam weigerde en moest noodgedwongen de hele set zingen. Het was te laat om alles te cancellen. Liam zou Liam niet zijn als hij die avond gewoon weg zou gaan. Dus hij ging onderuit gezakt op het balkon van The Royal Festival Hall zitten kijken naar hoe Noel op het podium struggelde om een goede set af te leveren.

    Toch heeft Noel die avond, ondanks de omstandigheden, een kwalitatief goed optreden neergezet. Veel songs van Oasis zijn door Noel geschreven en dat merk je in de uitvoering. De nummers werden met meer emotie gebracht dan wanneer Liam ze zou zingen. Deze LP heb ik op een platenbeurs gekocht. Hoewel ik niet van bootlegs hou is de geluidskwaliteit van deze plaat bijzonder goed. Daarnaast laten de meeste nummers van Oasis zich uitstekend lenen voor een akoestische uitvoering.

  • Roxette – Tourism

    Artiest:

    Roxette

    Album:

    Tourism

    Release:

    28 augustus 1992

    Label:

    EMI

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 35,00

    Bijzonderheden:

    De enige echte 90’s persing in mijn collectie

    Favoriete Tracks:

    Fingertips

    Here Comes The Weekend

    How Do You Do!


    Het Zweedse Roxette heeft mij als band altijd al gefascineerd door een aantal dingen. Ik heb een haat-liefdeverhouding met deze band. Ze hebben veel sublieme pop rock songs geschreven, maar 50% van het repertoire is zo cringe als een 50+ politicus die rondom de verkiezingen een coole rap video op TikTok probeert te maken. Dat gezegd hebbende is het meest opmerkelijke aan Roxette dat deze band met meer dan 75 miljoen verkochte platen, na ABBA, de 2e bestverkopende Zweedse band in de geschiedenis is. Toch heeft Roxette nooit een culturele status gekregen. Zelfs het overlijden van zangeres Marie Fredriksson in 2019 werd nauwelijks aandacht aan besteed door de media. De band was ook niet echt vernieuwend, veel critci haten Roxette, ze hadden niet het imago van een klassieke rockband, maar tegelijk wel uitzonderlijk goed in het maken van internationale poprock. Ik heb ook best wat albums van de band op vinyl, maar ik draai deze weinig.

    De vinylplaat van Tourism in mijn collectie is de enige echte jaren 90 persing die ik heb. In de jaren 90 werd er gewoon bijna geen vinyl meer geperst. Vooral de hoes van deze dubbel LP ziet er behoorlijk gehavend uit, maar wat verwacht je ook na 34 jaar. Tot op heden heb ik nog geen nieuwe reissue van dit album voorbij zien komen. In dat opzicht is dit momenteel nog en zeldzame LP. Alle andere Roxette albums worden langzaam opnieuw uitgebracht en als er een reissue van Tourism komt ga ik die ook vast wel kopen. Tot die tijd met ik het met deze gehavende editie doen.

  • Blink-182 – Enema Of The State

    Artiest:

    Blink-182

    Album:

    Enema Of The State

    Release:

    1 juni 1999

    Label:

    MCA

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Reissue 2009 Mightier Than Sword / Solid Blue Vinyl

    Prijs:

    € 24,95

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 500 copies

    Favoriete Tracks:

    What’s My Age Again?

    Mutt

    Anthem


    Dit album is voor veel millennials een belangrijke plaat. Niet zo vreemd als je weet dat er wereldwijd meer dan 15 miljoen exemplaren van dit album zijn verkocht. Enema Of The State was een invloedrijk album. Het vormde in 1999 de “Blueprint” voor 2000’s pop-punk. Praktisch elke pop-punk band die na 2000 is begonnen, benoemd Blink-182 en Green Day als hun inspiratiebron. What’s My Age Again? is voor mij ook een single vol nostalgische herinneringen. Ik was 16 jaar, had net m’n scooter en een bijbaantje om alle cd’s die ik wou kopen te bekostigen. Een prima zorgeloos leventje. Dat is ook het gevoel wat ik weer krijg als ik dit album hoor. Bij elke luisterronde sla ik geen één track over, want ze zijn allemaal goed. De bandleden zijn inmiddels allemaal de 50 gepasseerd, maar op het podium is de energie en presentatie nog steeds even plat en puberaal als in 1999. Dat is ook precies waar Whats My Again Again? over gaat. Enema Of The State staat ongetwijfeld in mijn top 10 van favoriete albums binnen mijn platencollectie.

    Deze specifieke plaat is een reissue uit 2009 uitgebracht door Mightier Than Sword Records. De vinylplaat zelf is blauw. Deze editie is een collectors item geworden. Dit komt door de beperkte oplage van maar 500 copies en het was één van de vroegste persingen van Enema Of The State. De marktwaarde zit momenteel tussen de € 80 en € 200. Niet slecht voor een plaat die ik in 2010 voor ongeveer € 25 kocht.

  • The Offspring – Americana

    Artiest:

    The Offspring

    Album:

    Americana

    Release:

    27 november 1998

    Label:

    Columbia Records

    Genre:

    Skate Punk

    Persing:

    Reissue 2018 Round Hill Records / Red Vinyl

    Prijs:

    € 33,52

    Bijzonderheden:

    20th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    The Kids Aren’t Alright

    Staring At The Sun

    No Brakes


    De soundtrack van m’n jeugd. Of eigenlijk één van de soundtracks, want ik heb er meerdere. Eind jaren 90 kwam ik op de leeftijd dat ik actiever op zoek ging naar nieuwe muziek. Smash en Ixnay on the Hombre van The Offspring vond ik al vette albums. In 1998 kwam de opvolger Americana. Pretty Fly (For A White Guy) was de eerste single van dit album en is een beetje een gimmick song. Het werd internationaal een dikke hit. Het voelde bijna als een comeback van de band die na het enorme succes van het album Smash, met de opvolger Ixnay on the Hombre, iets minder commercieel was gegaan. Blijkbaar vonden ze hun commerciëlere geluid toch beter, want Americana is duidelijk een meer op de mainstream gericht album. Er staan zeker echte skate punk tracks als No Brakes, Americana of Staring At The Sun op, maar je merkt aan alles dat de singles van dit album geschreven en geproduceerd zijn om een hit te worden. Americana blijft een klassieker, maar klinkt anno 2026 wat gedateerd. Zelfs vergeleken met de voorgangers Smash en Ixnay on the Hombre die qua productie nog steeds even sterk zijn.

    Van Americana heb ik de 20th Anniversary Edition. Deze versie is geperst op rood vinyl in een gatefold sleeve. Bij deze editie zit een inlay met een 3D versie van de cover (die is best awesome) en een stickervel met stickers in de stijl van het artwork. Ik heb de plaat begin 2019 bij het inmiddels failliete Dodax gekocht voor € 33,52. Americana was in 2019 nog vrij lastig op vinyl te krijgen. Bij het Zwitserse Dodax kon ik destijds bijna alle vinylplaten kopen die moeilijk te krijgen waren voor een zeer lage prijs. Ik heb daar veel punk klassiekers gekocht totdat het bedrijf in 2022 failliet ging.

  • The Vaccines – What Did You Expect From

    Artiest:

    The Vaccines

    Album:

    What Did You Expect From

    Release:

    11 maart 2011

    Label:

    Columbia Records

    Genre:

    Indie Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 23,95

    Bijzonderheden:

    Deze band is in zeer korte tijd heel populair geworden

    Favoriete Tracks:

    Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)

    If You Wanna

    Post Break-Up Sex


    Op 26 februari 2011 stond ik in een strak uitverkochte kleine zaal in Paradiso te wachten op The Vaccines. De band was vrij nieuw, maar had al veel buzz gekregen. Het was op dat moment een behoorlijke hype band. Het volledige debuutalbum moest nog uitkomen, maar de single Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra) deed het in de indie rock scene al best goed. De band kwam op. De rammelende gitaren werden gestemd en ze trapten gelijk af met de single. De zaal werd direct laaiend enthousiast en de toon was gezet. Dit concert van The Vaccines is één van de betere concerten die ik in de kleine zaal van Paradiso heb meegemaakt. Ook wel redelijk speciaal, want amper een half jaar later op 28 augustus 2011 stond de band al als een headliner op het vrij grote Rock en Seine festival in Parijs. Ik was ook aanwezig bij dit optreden, maar chronisch slaaptekort zorgde ervoor dat ik tijdens het concert in slaap ben gevallen tegen de hekken van de front of house techniek.

    2011 was een mooi jaar voor The Vaccines en ik was er twee keer bij. Uiteraard kon deze LP daarom ook niet in mijn collectie ontbreken.

  • Etta James – Tell Mama

    Artiest:

    Etta James

    Album:

    Tell Mama

    Release:

    februari 1968

    Label:

    Cadet Records

    Genre:

    Soul

    Persing:

    Reissue 2014 Bear Family Records

    Prijs:

    € 22,95

    Bijzonderheden:

    Eerste Soul plaat in mijn collectie

    Favoriete Tracks:

    Tell Mama

    I’d Rather Go Blind

    Security


    Het aantal soul platen in mijn platencollectie is naar verhouding vrij beperkt. Ik hou absoluut van de oude soul, maar heb er bewust voor gekozen om (bijna) alleen maar de zogeheten landmark albums te kopen. Tell Mama van Etta James is misschien niet per definitie een soul landmark album, maar wel een heel goed album met ongeveer een 8/10 score als het gaat om hoe invloedrijk het album voor het soul genre is geweest. Etta James haar roots zitten voornamelijk in de jazz en blues. Haar stem is grandioos. Het rauwe van de blues, de intensiteit van gospel en timide emotioneel kwetsbaar, het zit er allemaal in. Met haar album At Last uit 1960 begon de zangeres al te experimenteren met genres buiten de jazz en blues. Tell Mama is een puur soul album, geproduceerd in de iconische FAME Studios Muscle Shoals, Alabama. Deze studio is qua status en legacy vergelijkbaar met Motown Hitsville U.S.A. of Electric Lady Studios. Binnen mijn soul collectie is dit veruit mijn favoriet. De heerlijke gitaren en soul orgels op I’d Rather Go Blind of de indrukwekkende Security cover van Otis Redding het is heel fijn. Helemaal bij een goed glas whiskey.

    Deze plaat is een Duitse persing uit 2014. Uitgebracht door Bear Family Records, maar Tell Mama is een album dat regelmatig als reissue wordt uitgebracht door diverse labels. Ik kwam deze plaat tegen bij een Duitse standhouder op de mega record en cd fair in Utrecht.