Weezer – Pinkerton

Artiest:

Weezer

Album:

Pinkerton

Release:

24 september 1996

Label:

DGC

Genre:

Power Pop

Persing:

Reissue 2014

Prijs:

€ 54,95

Bijzonderheden:

Deluxe Edition 4 LP’s met veel extra’s

Favoriete Tracks:

The Good Life

El Scorcho

Falling For you


Weezer heeft na The Blue album, Green album, Red album, White album, Teal album en Black album dit jaar een nieuw kleurtje gevonden en hun 20e! album, The Gold Album, uitgebracht. De discografie van de band is indrukwekkend en tegelijk zeer bijzonder. Weezer is een typische hit or miss band als het om album releases gaat. Een gedeelte van de uitgebrachte albums is ronduit slecht en een gedeelte is uitzonderlijk goed. Elke nieuwe Weezer release is een soort Russisch roulette. In de categorie uitzonderlijk goed zit hun tweede album en tevens cultklassieker Pinkerton. Waar hun debuutalbum uit 1994 (Blue Album) een vrolijke, radiovriendelijke poppunk- en powerpop sound had, sloeg Pinkerton een heel andere, veel duistere en rauwere weg in.

Bij de release werd Pinkerton slecht ontvangen door zowel recensenten als fans. Critici vonden het album pijnlijk en overdreven zelfmedelijdend. Rolling Stone riep het zelfs uit tot één van de slechtste albums van 1996. De commerciële verkoop viel tegen en Weezer trok zich teleurgesteld terug uit de schijnwerpers.

In de jaren daarna sloeg de publieke opinie echter volledig om. Fans begonnen de ongefilterde eerlijkheid juist te waarderen, en een hele generatie jonge emo en indie bands noemde Pinkerton als een van hun grootste inspiratiebronnen. Vandaag de dag wordt het door zowel critici als fans unaniem beschouwd als een meesterwerk en één van de invloedrijkste rockalbums van de jaren 90.

Pinkerton heb ik uiteraard ook op vinyl en in een super deluxe 4 LP’s tellende editie met heel veel extra’s. In de hoes van deze editie staan foto’s van de opnames in de studio, kopieën van handgeschreven songteksten van Rivers Cuomo en (helaas geprinte) handtekeningen van alle bandleden. Een album als Pinkerton verdiend ook een luxe mooie uitgave als deze.

Vergelijkbare berichten

  • The Offspring – Americana

    Artiest:

    The Offspring

    Album:

    Americana

    Release:

    27 november 1998

    Label:

    Columbia Records

    Genre:

    Skate Punk

    Persing:

    Reissue 2018 Round Hill Records / Red Vinyl

    Prijs:

    € 33,52

    Bijzonderheden:

    20th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    The Kids Aren’t Alright

    Staring At The Sun

    No Brakes


    De soundtrack van m’n jeugd. Of eigenlijk één van de soundtracks, want ik heb er meerdere. Eind jaren 90 kwam ik op de leeftijd dat ik actiever op zoek ging naar nieuwe muziek. Smash en Ixnay on the Hombre van The Offspring vond ik al vette albums. In 1998 kwam de opvolger Americana. Pretty Fly (For A White Guy) was de eerste single van dit album en is een beetje een gimmick song. Het werd internationaal een dikke hit. Het voelde bijna als een comeback van de band die na het enorme succes van het album Smash, met de opvolger Ixnay on the Hombre, iets minder commercieel was gegaan. Blijkbaar vonden ze hun commerciëlere geluid toch beter, want Americana is duidelijk een meer op de mainstream gericht album. Er staan zeker echte skate punk tracks als No Brakes, Americana of Staring At The Sun op, maar je merkt aan alles dat de singles van dit album geschreven en geproduceerd zijn om een hit te worden. Americana blijft een klassieker, maar klinkt anno 2026 wat gedateerd. Zelfs vergeleken met de voorgangers Smash en Ixnay on the Hombre die qua productie nog steeds even sterk zijn.

    Van Americana heb ik de 20th Anniversary Edition. Deze versie is geperst op rood vinyl in een gatefold sleeve. Bij deze editie zit een inlay met een 3D versie van de cover (die is best awesome) en een stickervel met stickers in de stijl van het artwork. Ik heb de plaat begin 2019 bij het inmiddels failliete Dodax gekocht voor € 33,52. Americana was in 2019 nog vrij lastig op vinyl te krijgen. Bij het Zwitserse Dodax kon ik destijds bijna alle vinylplaten kopen die moeilijk te krijgen waren voor een zeer lage prijs. Ik heb daar veel punk klassiekers gekocht totdat het bedrijf in 2022 failliet ging.

  • Home Grown – Kings Of Pop

    Artiest:

    Home Grown

    Album:

    Kings Of Pop

    Release:

    25 juni 2002

    Label:

    Drive-Thru Records

    Genre:

    Pop-Punk

    Persing:

    Reissue 2026 / Red, White & Black Smash Vinyl

    Prijs:

    € 36,95

    Bijzonderheden:

    Absolute pop-punk cult classic

    Favoriete Tracks:

    Kiss Me, Diss me

    I Love You, Not

    Tomorrow


    Dit is aan absolute pop-punk classic, maar niet een mainstream classic. Begin 00’s was een mooi tijdperk voor pop-punk. Take Of Your Pants And Jacket van Blink-182 scoorde goed, maar ook Sum41 met All Killer No Filler of Good Charlotte met The Young and the Hopeless. De Amerikaanse hitlijsten werden goed gevuld met bangers. Zoals met elk genre dat populair wordt, komt er ook altijd een moment dat de echte liefhebbers van een genre verder willen kijken dan de mainstream. Daar sprong Drive-Thru Records heel slim op in en werd een middelpunt binnen de meer alternatieve pop-punk scene. Kings of Pop van Home Grown is een Drive-Thru essential om in je platencollectie te hebben. De songs zijn catchy, poppy en hebben belachelijk goede hooks, maar net iets rauwer dan de gelikte mainstream producties. Het album is zowel voor de band als voor de hele 2000’s scene een belangrijke plaat geweest. De band heeft met Kings of Pop significant bijgedragen aan de vernieuwing van pop-punk.

    Het album is in 2002 heel beperkt op vinyl uitgebracht en was dus ook moeilijk te krijgen. Deze stond net als die andere Drive-Thru Records plaat in mijn eerdere posts (Allister – Last Stop Suburbia) op mijn lijst met hard to find holy grails. Gelukkig is Drive-Thru Records de laatste jaren weer flink in reissue modus en hebben ze dit jaar ook Kings of Pop opnieuw uitgebracht op een prachtig red, white & black smash with splatter plaat.

  • The Tarney/Spencer Band – Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Artiest:

    The Tarney/Spencer Band

    Album:

    Three’s A Crowd / Run For Your Life

    Release:

    13 mei 1978 / 8 april 1979

    Label:

    A&M Records

    Genre:

    Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 4,00 / € 5,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht voor de covers

    Favoriete Tracks:

    Takin’ Me Back

    It’s Really You

    No Time to Lose


    Dit zijn de enige twee platen in mijn collectie die ik puur en alleen op basis van de covers heb gekocht. Ik was bij Concerto door de 2e hands platen aan het scrollen en kwam deze twee albums van The Tarney/Spencer Band tegen. Beide album covers intrigeerden mij.

    De cover van Three Is A Crowd is een soort kunstzinnige eind jaren 70 foto van drie paar benen onder een tafel in een diner. Gezien de titel van het album zal dit staan voor een liefdesdriehoek tussen de vrouw (in het midden) en een goede, stabiele, liefdevolle man (in het wit) en een slechte, duistere, geheimzinnige man (in het zwart met peuken naast zijn schoenen). Het album zelf is muzikaal niet heel bijzonder al is Takin’ Me Back best een prima song.

    De cover van Run For Your Life ziet eruit als de cover van slechte 80’s pulproman of misdaad / thriller / actie film. Het zou zo een filmposter voor een oude James Bond film kunnen zijn. De hoes van deze plaat heeft iets vintage cools. 

    The Tarney/Spencer Band is nooit echt succesvol geweest. Beide mannen (Alan Tarney en Trevor Spencer) waren in de 80’s vooral songwriters, studiomuzikanten en producers in plaats van podium spotlight rocksterren. Alan Tarney heeft zelfs één van m’n favoriete 80’s songs Take On Me van A-ha geproduceerd. 

  • Blink-182 – Neighborhoods

    Artiest:

    Blink-182

    Album:

    Neighborhoods

    Original Release:

    27 september 2011

    Label:

    DGC / Interscope

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Original – First time on vinyl

    Reissue Release:

    n.v.t.

    Reissue Label:

    n.v.t.

    Vinyl Color:

    Blue White Marble

    Prijs:

    $ 35,00

    Bijzonderheden:

    Record Store Day USA Edition. Limited Edition 2000 copies.

    Favoriete Tracks:

    Ghost on the Dance Floor

    Snake Charmer

    Up All Night


    What’s My Age Again was in 1999 één van de weinig pop-punk hits in Nederland. Sinds Enema Of The State ben ik al redelijk fan van Blink-182. In 2005 bedacht Tom DeLonge ineens dat hij op zoek moest gaan naar buitenaardse wezens en de band viel uit elkaar. Na het tragische vliegtuigongeluk van Travis Barker kwam de band weer voorzichtig bij elkaar. In 2011 was daar dan eindelijk het nieuwe album Neighborhoods. Laten we maar direct zeggen dat dit niet hun beste album was. De productie en opname was ook een grote clusterfuck. Bandleden namen individueel hun partijen op in eigen studios en alles werd bij elkaar geplakt om een compleet album te maken. Toch is Ghost on the Dance Floor nog steeds een all-time Blink-182 favorite van mij. Terwijl dat het eigenlijk meer een Angels & Airwaves achtige bewerking is van het nummer There Is van Box Car Racer. Tom DeLonge recycled wel vaker nummers die hij oorspronkelijk voor een andere band van hem geschreven heeft. De eerste twee Angels & Airwaves platen zijn fantastisch. The Adventure op het album We Don’t Need to Whisper is oorspronkelijk voor Blink-182 geschreven en zo zijn er nog wel een aantal Angels & Airwaves en Box Car Racer nummers waarbij je duidelijk hoort dat ze wellicht ooit voor Blink-182 zijn geschreven. Enfin, terug naar deze vinylplaat.

    Ik wou Neighborhoods toch wel graag op vinyl hebben, maar deze was niet te krijgen. Omdat het er simpelweg niet was. In 2011 was een bekende van mij in New Orleans en ik dacht misschien heb ik mazzel, en dat had ik! Ze kwam in een platenwinkel in New Orleans deze limited Record Store Day 2011 dubbel LP editie tegen met blue white marble platen. Deze editie heeft een gelimiteerde oplage van 2000 stuks en is uitsluitend voor de Amerikaanse Record Store Day geperst. Hoeveel geluk kun je hebben. Dat een bekende van je toevallig in de USA is, ook nog eens op Record Store Day, vervolgens ook nog een platenzaak in loopt waar een gelimiteerde editie van het album ligt dat je in Nederland niet kan krijgen. Het had gewoon zo moeten zijn denk ik dan maar.

    Nog een interessant iets. In het volledige artwork van Neighborhoods (voor en achterkant), gemaakt door Mike Giant, staan veel graffiti tags op de gebouwen met namen van de kinderen van alle bandleden, naam van de hond van Tom DeLonge (labrador Chloe), namen van de partners van de bandleden en nog een aantal dingen. Meest prominent aanwezige is de DJ AM! tag op het linker gebouw. Dit is een tribute aan Adam Goldstein (DJ AM) die in 2008 samen met Travis Barker de vliegtuigcrash overleefde. Helaas is DJ AM een jaar later alsnog overleden.

  • Allister – Last Stop Suburbia

    Artiest:

    Allister

    Album:

    Last Stop Suburbia

    Original Release:

    8 oktober 2002

    Label:

    Drive-Thru Records

    Genre:

    Pop-Punk

    Persing:

    Reissue

    Reissue Release:

    2014

    Reissue Label:

    Mutant League Records

    Vinyl Color:

    Black

    Prijs:

    € 40,00

    Bijzonderheden:

    Dit is één van mijn hard to find holy grails

    Favoriete Tracks:

    Overrated

    Radio Player

    Matchsticks


    Als verzamelaar van vinylplaten heb je altijd wel een paar albums die je moeilijk of helemaal niet kan krijgen. Tenminste als je geen woekerprijs op Discogs wil betalen. Last Stop Suburbia van Allister is voor mij zo’n hard to find holy grail om het maar even wat te overdrijven. Drive-Thru Records was een belangrijk en iconisch label voor pop-punk in de 00’s. Allister was de eerste band die een platencontract mocht tekenen bij dit label. Naar mijn mening in Amerika en Europa een zwaar onderschatte pop-punk band. Ze hebben altijd in de schaduw moeten staan van labelgenoten New Found Glory, die ook in de begin jaren een contract kregen bij Drive-Thru Records en eigenlijk veel succesvoller waren.

    Toch was Allister niet geheel onsuccesvol. De band wist een enorme fanbase op te bouwen in Japan. Vooral co-leadzanger en bassist Scott Murphy werd populair en kreeg daar een goede muziekcarrière. Hij ging zelfs in Japan wonen en leerde de taal. De populariteit van Allister in Japan zorgde ervoor dat een aantal albums uit hun discografie ook enkel in Japen zijn uitgebracht.

    Last Stop Suburbia werd internationaal uitgebracht, maar nauwelijks op vinyl. Ik ben zeker een jaar of 5 op zoek geweest naar een betaalbare vinylrelease van dit album, want op Discogs betaal je nog steeds de hoofdprijs voor deze plaat. Dit jaar heb ik hem eindelijk gevonden. 2e hands en in NM conditie voor het schappelijke bedrag van € 40,00. Erg blij met de aanwinst van deze plaat in mijn vinylcollectie.

  • Two Door Cinema Club – Tourist History

    Artiest:

    Two Door Cinema Club

    Album:

    Tourist History

    Release:

    17 februari 2010

    Label:

    Kitsuné

    Genre:

    Indie Pop

    Persing:

    Reissue 2025 PIAS

    Prijs:

    € 44,00

    Bijzonderheden:

    15th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    Undercover Martyn

    Something Good Can Work

    What You Know


    Voor het verhaal bij deze plaat moeten we terug naar 2010. Dit was voor mij één van de beste Lowlands jaren qua line-up. Veel van mijn favoriete bands zoals Against Me!, NOFX, Blink-182, The XX, The Gaslight Anthem, The National en LCD Soundsysteem speelden dat weekend allemaal in Biddinghuizen. Zo ook het uit Noord-Ierland afkomstige Two Door Cinema Club.

    De band was in 2010 één van de grote opkomende hypebands binnen de indie scene. Vooral onder liefhebbers van indie, electro en alternatieve pop waren ze enorm populair. Een paar maanden voor Lowlands werd hun debuutalbum Tourist History uitgebracht. Two Door Cinema Club stond op zondag 22 augustus 2010 om 20:20 in een overvolle India tent op Lowlands geprogrammeerd en ik moest de band zien. Het probleem was alleen dat ik maandag 23 augustus 2010 voor de eerste keer in m’n leven naar Londen zou vliegen en dan ook nog eens ‘s ochtends vroeg om 7:20 vanaf Rotterdam Airport naar Gatwick. 

    Na een slopend weekend Lowlands, met Two Door Cinema Club als afsluiter, vertrok ik zondags uiteindelijk pas rond 23:00 van Lowlands naar Kampen om vervolgens na amper 4 uur slaap richting Rotterdam Airport te gaan. Samen met een vriend die ook mee naar Lowlands was stonden we als een paar zombies ‘s ochtends om 7:55 lokale tijd op London Gatwick Airport. Geen idee wat het adres van ons hotel was en zonder enige voorbereiding of kennis met betrekking tot het openbaar vervoer in Londen. Gelukkig woonde er destijds al geruime tijd een goede vriendin van ons in Londen, die we als hulplijn konden bellen. Anders zouden we nu nog op een bankje op Gatwick liggen te slapen gok ik.

    Elke keer als ik Tourist History van Two Door Cinema Club luister denk ik weer aan dit verhaal. Vijf dagen Lowlands en direct daarna een citytrip van een week in Londen is geen aanrader, maar het was wel heel tof!