The Goo Goo Dolls – Dizzy Up The Girl

Artiest:

The Goo Goo Dolls

Album:

Dizzy Up The Girl

Release:

22 september 1998

Label:

Warner Records

Genre:

Alternative Rock

Persing:

Reissue 2023 / Silver Metallic Vinyl

Prijs:

€ 44,26

Bijzonderheden:

25th Anniversary Edition

Favoriete Tracks:

Slide

Broadway

Black Balloon


Dit is er ook weer één uit de categorie onderschatte bands. The Goo Goo Dolls hebben nooit de credits gekregen die ze als band verdienen. Mede door de vloek van een hit, wat je bij meer bands ziet. Iris werd in 1998 wereldwijd een enorme hit, maar deze single was niet per se representatief voor wat de band doet. The Goo Goo Dolls is gewoon een goede alternatieve rockband met punk roots. Ze begonnen in 1985 ooit als hardcore punk rock band. Door de jaren heen zijn ze steeds meer richting de alternatieve rock gegaan, waarbij ze in de jaren 90 hun beste albums A Boy Named Goo (1995) en Dizzy Up The Girl (1998) hebben uitgebracht.

Het album Dizzy Up The Girl is geproduceerd door Rob Cavallo, een producer met een aantal Grammy Awards op zak en een indrukwekkende staat van dienst (met producties voor o.a. Green Day, Paramore, Jawbreaker en My Chemical Romance). Het album heeft eigenlijk alleen maar goede songs, waarvan Iris de minste is. Ik ben ook lang op zoek geweest naar een vinyl uitgave. De eerste persing komt uit 2015 en die is tweedehands niet te betalen. Zoals bij bijna elk album komt er vroeg of laat altijd wel een nieuwe reissue uit. In 2023 was het zover voor Dizzy Up The Girl. Een 25th Anniversary Edition geperst op Silver Metallic vinyl. De prijs was destijds € 44,26 en dat vond ik vrij duur. Heb ook lang getwijfeld om hem te kopen, maar gelukkig heb ik dat wel gedaan. Tegenwoordig is € 45,00 een normale prijs voor een LP en bij sommige albums zelfs een sale prijs.

Vergelijkbare berichten

  • The Who – Who’s Next

    Artiest:

    The Who

    Album:

    Who’s Next

    Release:

    2 augustus 1971

    Label:

    Track Records

    Genre:

    Arena Rock

    Persing:

    2008 Reissue Polydor

    Prijs:

    € 17,00

    Bijzonderheden:

    Geen

    Favoriete Tracks:

    Baba O’Riley

    Won’t Get Fooled Again

    Behind Blue Eyes


    Als je het over Britse rock ‘n’ roll royalty hebt is The Who een band die direct naar boven komt. De band behoort tot de grondleggers van rockopera en conceptalbums en ze waren vrijwel de eersten die gigantische kasten van Marshall versterkers op elkaar stapelden om een overdonderend geluid te creëren. Pete Townshend heeft al jaren een ernstige vorm van tinnitus. Dit is grotendeels veroorzaakt door jarenlang overdreven hard geluid op het podium en door drummer Keith Moon. 

    Keith Moon is in 1978 al overleden, maar was een totale idioot. Tijdens een live optreden in 1967 in de The Smothers Brothers Comedy Hour had Keith Moon zijn drumstel volgestopt met veel te veel pyrotechniek. Toen het aan het einde van My Generation ontplofte, stond Townshend er recht voor met zijn rug naar de drums. De gigantische klap beschadigde direct zijn gehoor en er schroeide zelfs een deel van zijn haar af.

    The Who is typisch zo’n band die je een keer live gezien wil hebben. Dat is mij gelukt.  In 2015 was ik voor de derde keer op Glastonbury, waar The Who de zondag headliner was. Het optreden was chaotisch met 100% pure rock ‘n’ roll energie. De band speelde alle grote hits en halverwege de set sloopte Townshend met het nodige geweld het drumscherm voor Zak Starkey weg, omdat hij de drum niet goed kon horen. Gefrustreerd maar voldaan schreeuwde Townshend vanaf het podium “I fixed it!, I fixed it violently!, but I fixed it!”. 

    Who’s Next is het enige album van The Who in mijn platencollectie die ik nog wel eens luister. Het was één van de eerste rockalbums waarop de synthesizer (vooral de ARP 2600 en VCS3) geen bijzaak was, maar een bepalend fundament voor de ritmesectie. Dat hoor je goed terug in Baba O’Riley en Won’t Get Fooled Again.

  • Against Me! – New Wave / B-Sides

    Artiest:

    Against Me!

    Album:

    New Wave / B-Sides

    Release:

    27 september 2011

    Label:

    Sire

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Reissue 2016 Asbestos Records – Yellow Black Vinyl / Sire 2026 – Pink Vinyl

    Prijs:

    € 33,00 / € 35,99

    Bijzonderheden:

    B-Sides is een Record Store Day 2026 release

    Favoriete Tracks:

    Thrash Unreal

    New Wave

    Untitled


    Dit was één van mijn eerste vinylplaten met een andere kleur dan zwart. Deze 2016 heruitgave heeft een twee kleurige half zwart en half gele plaat. Against Me! kreeg met dit album wat kritiek van de fans te verduren, omdat dit hun eerste release bij major label Warner Music was. DIY punk bands die tekenen bij major platenlabels is altijd al een dingetje geweest in de punk scene. Punk is je afzetten tegen regels, overheid en corporate kapitalisme. Als punk band zijnde tekenen bij een major label is dus een beetje hetzelfde als lid zijn van Greenpeace en tegelijk aandelen in Shell hebben, om maar een vergelijking te maken. Ik snap de emotie vanuit de fans, maar als band moet je toch wat geld verdienen om rond te komen.

    New Wave is verder wel een subliem album, geproduceerd door niemand minder dan Butch Vig. Van het album zijn een aantal singles uitgebracht waarvan Thrash Unreal een waar 00’s punk rock anthem is geworden. Op Record Store Day 2026 werd een LP op roze vinyl uitgebracht met alle B-sides van New Wave. De nummers op de B-sides plaat zijn verrassend goed, waarvan Untitled een uitblinker is. Het verbaast me dat dit nummer niet op het album zelf staat.

  • Oasis – The Legendary Unplugged Show

    Artiest:

    Oasis

    Album:

    The Legendary Unplugged Show

    Release:

    2015

    Label:

    Not on label

    Genre:

    Britpop

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 18,00

    Bijzonderheden:

    Bootleg van de MTV Unplugged show

    Favoriete Tracks:

    Hello

    Live Forever

    Talk Tonight


    In principe heb ik helemaal niks met bootlegs. Ik koop ze ook bijna nooit. In mijn volledige platencollectie zitten drie bootleg die ik niet zo zeer om de plaat zelf heb gekocht, maar meer om het verhaal erachter. Dit is er ook zo’n één.

    Ik hou van Oasis. De band heeft zoveel goede songs en het oneindige drama binnen de band blijft vermakelijk. Liam en Noel Gallagher zijn sterk botsende karakters. Liam heeft de opgeblazen Rock ‘n’ Roll attitude. Noel heeft het meer ingetogen songwriters talent. Een goede combinatie op het podum, maar buiten het podium altijd feest. Zo ook vlak voor de opnames van hun MTV Unplugged Show op 23 augustus 1996. De band had in 1996 al twee meervoudig platina albums uitgebracht. Definitely Maybe (1994, 10 x Platina in de UK) en (What’s the Story) Morning Glory? (1995, 19 x Platina in de UK). MTV Unplugged was in de jaren 90 een bekend concept, waarbij gerenommeerde bands een avond akoestische versies van hun songs ter gehore brachten. Zo ook Oasis.

    Een uur voor hun MTV unplugged live optreden had Liam zoiets van “Fuck It, ik heb geen zin in akoestische bullshit” en weigerde te zingen. Noel was uiteraard woest dat Liam weigerde en moest noodgedwongen de hele set zingen. Het was te laat om alles te cancellen. Liam zou Liam niet zijn als hij die avond gewoon weg zou gaan. Dus hij ging onderuit gezakt op het balkon van The Royal Festival Hall zitten kijken naar hoe Noel op het podium struggelde om een goede set af te leveren.

    Toch heeft Noel die avond, ondanks de omstandigheden, een kwalitatief goed optreden neergezet. Veel songs van Oasis zijn door Noel geschreven en dat merk je in de uitvoering. De nummers werden met meer emotie gebracht dan wanneer Liam ze zou zingen. Deze LP heb ik op een platenbeurs gekocht. Hoewel ik niet van bootlegs hou is de geluidskwaliteit van deze plaat bijzonder goed. Daarnaast laten de meeste nummers van Oasis zich uitstekend lenen voor een akoestische uitvoering.

  • Roxette – Tourism

    Artiest:

    Roxette

    Album:

    Tourism

    Release:

    28 augustus 1992

    Label:

    EMI

    Genre:

    Pop Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 35,00

    Bijzonderheden:

    De enige echte 90’s persing in mijn collectie

    Favoriete Tracks:

    Fingertips

    Here Comes The Weekend

    How Do You Do!


    Het Zweedse Roxette heeft mij als band altijd al gefascineerd door een aantal dingen. Ik heb een haat-liefdeverhouding met deze band. Ze hebben veel sublieme pop rock songs geschreven, maar 50% van het repertoire is zo cringe als een 50+ politicus die rondom de verkiezingen een coole rap video op TikTok probeert te maken. Dat gezegd hebbende is het meest opmerkelijke aan Roxette dat deze band met meer dan 75 miljoen verkochte platen, na ABBA, de 2e bestverkopende Zweedse band in de geschiedenis is. Toch heeft Roxette nooit een culturele status gekregen. Zelfs het overlijden van zangeres Marie Fredriksson in 2019 werd nauwelijks aandacht aan besteed door de media. De band was ook niet echt vernieuwend, veel critci haten Roxette, ze hadden niet het imago van een klassieke rockband, maar tegelijk wel uitzonderlijk goed in het maken van internationale poprock. Ik heb ook best wat albums van de band op vinyl, maar ik draai deze weinig.

    De vinylplaat van Tourism in mijn collectie is de enige echte jaren 90 persing die ik heb. In de jaren 90 werd er gewoon bijna geen vinyl meer geperst. Vooral de hoes van deze dubbel LP ziet er behoorlijk gehavend uit, maar wat verwacht je ook na 34 jaar. Tot op heden heb ik nog geen nieuwe reissue van dit album voorbij zien komen. In dat opzicht is dit momenteel nog en zeldzame LP. Alle andere Roxette albums worden langzaam opnieuw uitgebracht en als er een reissue van Tourism komt ga ik die ook vast wel kopen. Tot die tijd met ik het met deze gehavende editie doen.

  • Home Grown – Kings Of Pop

    Artiest:

    Home Grown

    Album:

    Kings Of Pop

    Release:

    25 juni 2002

    Label:

    Drive-Thru Records

    Genre:

    Pop-Punk

    Persing:

    Reissue 2026 / Red, White & Black Smash Vinyl

    Prijs:

    € 36,95

    Bijzonderheden:

    Absolute pop-punk cult classic

    Favoriete Tracks:

    Kiss Me, Diss me

    I Love You, Not

    Tomorrow


    Dit is aan absolute pop-punk classic, maar niet een mainstream classic. Begin 00’s was een mooi tijdperk voor pop-punk. Take Of Your Pants And Jacket van Blink-182 scoorde goed, maar ook Sum41 met All Killer No Filler of Good Charlotte met The Young and the Hopeless. De Amerikaanse hitlijsten werden goed gevuld met bangers. Zoals met elk genre dat populair wordt, komt er ook altijd een moment dat de echte liefhebbers van een genre verder willen kijken dan de mainstream. Daar sprong Drive-Thru Records heel slim op in en werd een middelpunt binnen de meer alternatieve pop-punk scene. Kings of Pop van Home Grown is een Drive-Thru essential om in je platencollectie te hebben. De songs zijn catchy, poppy en hebben belachelijk goede hooks, maar net iets rauwer dan de gelikte mainstream producties. Het album is zowel voor de band als voor de hele 2000’s scene een belangrijke plaat geweest. De band heeft met Kings of Pop significant bijgedragen aan de vernieuwing van pop-punk.

    Het album is in 2002 heel beperkt op vinyl uitgebracht en was dus ook moeilijk te krijgen. Deze stond net als die andere Drive-Thru Records plaat in mijn eerdere posts (Allister – Last Stop Suburbia) op mijn lijst met hard to find holy grails. Gelukkig is Drive-Thru Records de laatste jaren weer flink in reissue modus en hebben ze dit jaar ook Kings of Pop opnieuw uitgebracht op een prachtig red, white & black smash with splatter plaat.

  • Blink-182 – Enema Of The State

    Artiest:

    Blink-182

    Album:

    Enema Of The State

    Release:

    1 juni 1999

    Label:

    MCA

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Reissue 2009 Mightier Than Sword / Solid Blue Vinyl

    Prijs:

    € 24,95

    Bijzonderheden:

    Limited Edition 500 copies

    Favoriete Tracks:

    What’s My Age Again?

    Mutt

    Anthem


    Dit album is voor veel millennials een belangrijke plaat. Niet zo vreemd als je weet dat er wereldwijd meer dan 15 miljoen exemplaren van dit album zijn verkocht. Enema Of The State was een invloedrijk album. Het vormde in 1999 de “Blueprint” voor 2000’s pop-punk. Praktisch elke pop-punk band die na 2000 is begonnen, benoemd Blink-182 en Green Day als hun inspiratiebron. What’s My Age Again? is voor mij ook een single vol nostalgische herinneringen. Ik was 16 jaar, had net m’n scooter en een bijbaantje om alle cd’s die ik wou kopen te bekostigen. Een prima zorgeloos leventje. Dat is ook het gevoel wat ik weer krijg als ik dit album hoor. Bij elke luisterronde sla ik geen één track over, want ze zijn allemaal goed. De bandleden zijn inmiddels allemaal de 50 gepasseerd, maar op het podium is de energie en presentatie nog steeds even plat en puberaal als in 1999. Dat is ook precies waar Whats My Again Again? over gaat. Enema Of The State staat ongetwijfeld in mijn top 10 van favoriete albums binnen mijn platencollectie.

    Deze specifieke plaat is een reissue uit 2009 uitgebracht door Mightier Than Sword Records. De vinylplaat zelf is blauw. Deze editie is een collectors item geworden. Dit komt door de beperkte oplage van maar 500 copies en het was één van de vroegste persingen van Enema Of The State. De marktwaarde zit momenteel tussen de € 80 en € 200. Niet slecht voor een plaat die ik in 2010 voor ongeveer € 25 kocht.