The Libertines – The Libertines

Artiest:

The Libertines

Album:

The Libertines

Release:

30 augustus 2004

Label:

Rough Trade Records

Genre:

Indie Rock

Persing:

Reissue 2008

Prijs:

€ 24,95

Bijzonderheden:

Geen

Favoriete Tracks:

Can’t Stand Me Now

Music When the Lights Go Out

What Became of the Likely Lads


Op 1 maart 2016 was ik bij één van de meest intense concerten waar ik ooit ben geweest. The Libertines stonden in de grote zaal in Paradiso. De band had een half jaar eerder, na 11 jaar van afwezigheid, hun comeback album Anthems for Doomed Youth uitgebracht.

De fanbase van The Libertines bestaat voor een gedeelte uit fans die houden van rauwe, ongepolijste live energie waarbij het elk moment mis kan gaan. Sterker nog in de begindagen wist je bij een concert van The Libertines nooit of het zou eindigen in een legendarisch optreden, een gevecht op het podium, of een arrestatie. Dat was kort gezegd ook de sfeer tijdens het concert in Paradiso. Zodra ze begonnen te spelen sprong de hele zaal op en neer, beukte het publiek tegen elkaar aan en gingen er liters bier door de lucht. Gelukkig is de schade bij mij beperkt gebleven tot een paar blauwe plekken en een met bier doorweekt shirt.

The Libertines was vooral in de beginjaren ook echt een intense band. Tijdens de opnames van hun tweede album was de relatie tussen frontmannen enfant terrible Pete Doherty en de iets meer gedisciplineerde Carl Barât volledig geëxplodeerd. Om te voorkomen dat fysieke ruzies uit de hand liepen of dat ongewenste figuren de opnames verstoorden, werden er bodyguards ingehuurd om Barât en Doherty in de studio van elkaar te scheiden.

Het tweede album van The Libertines is evenals hun eerste album geproduceerd door Mick Jones van The Clash. Maar tijdens de opnames van het tweede album fungeerde Mick Jones niet alleen als producer, maar ook als een soort therapeut en scheidsrechter om te zorgen dat de nummers daadwerkelijk werden ingespeeld.

Kortom The Libertines is voor mij een album met een geweldige herinnering aan een intens concert en een plaat met een bizar achtergrond verhaal.

Vergelijkbare berichten

  • Red Hot Chili Peppers – Stadium Arcadium

    Artiest:

    Red Hot Chili Peppers

    Album:

    Stadium Arcadium

    Original Release:

    9 mei 2006

    Label:

    Warner Music

    Genre:

    Alternative Rock

    Persing:

    Reissue

    Reissue Release:

    2020

    Reissue Label:

    Warner Music

    Vinyl Color:

    Black

    Prijs:

    € 110,00

    Bijzonderheden:

    Duurste plaat in mijn collectie

    Favoriete Tracks:

    Snow ((Hey Oh))

    Tell Me Baby

    Dani California


    Red Hot Chili Peppers is een band waar veel mensen een hekel aan hebben. Op zich wel begrijpelijk als je het mij vraagt. Ik vind ook echt niet alles van deze band tof. Maar er zijn uitzonderingen. Californication, By The Way en Stadium Arcadium zijn 3 albums die ik nog regelmatig luister. Ik heb ze ook alle 3 op vinyl, waarvan Stadium Arcadium veruit de duurste is. Technisch gezien is het een boxset met 2 dubbel LP’s en boxsets zijn altijd duurder. Maar dit is niet eens een special edition met extra’s of iets dergelijks. Het is gewoon het album uitgesmeerd over 4 platen die toevallig verpakt moesten worden in een box. Het totale album heeft maar liefst 28 tracks. Beetje overkill, maar er staan echt wel goede nummers op. Laten we ook niet vergeten dat dit album door de legendarische producer Rick Rubin geproduceerd is.

    Met een aanschafprijs van € 110,00 bij Concerto Amsterdam is dit vooralsnog het duurste album in mijn collectie. Althans met het duurste prijskaartje. Want duur is relatief. Ik heb ook heel veel Amerikaanse import in m’n platenkast staan. De Amerikaanse import platen hebben niet per se een duur prijskaartje, maar verzendkosten! (gemiddeld € 30,00 per verzending) en belasting / taxes die er nog bij komen en als kers op de taart ook nog inklaringskosten bij de douane, maakt een vinyl plaat indirect toch heel duur.

  • The Goo Goo Dolls – Dizzy Up The Girl

    Artiest:

    The Goo Goo Dolls

    Album:

    Dizzy Up The Girl

    Release:

    22 september 1998

    Label:

    Warner Records

    Genre:

    Alternative Rock

    Persing:

    Reissue 2023 / Silver Metallic Vinyl

    Prijs:

    € 44,26

    Bijzonderheden:

    25th Anniversary Edition

    Favoriete Tracks:

    Slide

    Broadway

    Black Balloon


    Dit is er ook weer één uit de categorie onderschatte bands. The Goo Goo Dolls hebben nooit de credits gekregen die ze als band verdienen. Mede door de vloek van een hit, wat je bij meer bands ziet. Iris werd in 1998 wereldwijd een enorme hit, maar deze single was niet per se representatief voor wat de band doet. The Goo Goo Dolls is gewoon een goede alternatieve rockband met punk roots. Ze begonnen in 1985 ooit als hardcore punk rock band. Door de jaren heen zijn ze steeds meer richting de alternatieve rock gegaan, waarbij ze in de jaren 90 hun beste albums A Boy Named Goo (1995) en Dizzy Up The Girl (1998) hebben uitgebracht.

    Het album Dizzy Up The Girl is geproduceerd door Rob Cavallo, een producer met een aantal Grammy Awards op zak en een indrukwekkende staat van dienst (met producties voor o.a. Green Day, Paramore, Jawbreaker en My Chemical Romance). Het album heeft eigenlijk alleen maar goede songs, waarvan Iris de minste is. Ik ben ook lang op zoek geweest naar een vinyl uitgave. De eerste persing komt uit 2015 en die is tweedehands niet te betalen. Zoals bij bijna elk album komt er vroeg of laat altijd wel een nieuwe reissue uit. In 2023 was het zover voor Dizzy Up The Girl. Een 25th Anniversary Edition geperst op Silver Metallic vinyl. De prijs was destijds € 44,26 en dat vond ik vrij duur. Heb ook lang getwijfeld om hem te kopen, maar gelukkig heb ik dat wel gedaan. Tegenwoordig is € 45,00 een normale prijs voor een LP en bij sommige albums zelfs een sale prijs.

  • Rogers – Rambazamba & Randale

    Artiest:

    Rogers

    Album:

    Rambazamba & Randale

    Release:

    14 april 2023

    Label:

    Warner Music Germany

    Genre:

    Punk Rock

    Persing:

    Origineel

    Prijs:

    € 32,00

    Bijzonderheden:

    Gekocht op een release party in Berlijn

    Favoriete Tracks:

    Rapstar

    Du Machst Mich Fertig

    5 Sterne, Gerne Wieder!


    Dit is wel een bijzonder verhaal, want ik denk niet dat veel mensen in Nederland bekend zijn met dit album of de band Rogers. Op 14 april 2023 was ik een paar dagen in Berlijn en verbleef in de absolute bakermat van de Duitse punk, namelijk Kreuzberg. Uiteraard ging ik tussen alle vintage shops en hippe koffiezaken op zoek naar een platenzaak. Op de Oranienstraße kwam ik bij de bekendste punk platenzaak van Berlijn, Coretex Records. Opgericht in 1988 en nog steeds een icoon binnen de Duitse punkwereld. De winkel was afgeladen vol. Er stonden overal volle kratten Bitburger pils en radler (geen aanrader overigens). Er stond in de winkel één Duitstalig punk album snoeihard op repeat. Het album Rambazamba & Randale van de band Rogers.

    Geen idee wat dit voor band was. Mijn kennis van Duitse bands beperkt zich redelijk tot Rammstein, Die Ärzte, Die Toten Hosen, Beatsteaks en Kraftwerk. Je komt in Nederland op festivals ook weinig Duitstalige bands tegen. Een half uur later kwam ik erachter dat de band Rogers ook gewoon binnen was. Na een beetje rondvragen in mijn beste Duits (want werkelijk waar niemand binnen sprak Engels) kwam ik erachter dat ik op de release party van Rambazamba & Randale stond. Het album zelf is verrassend goed. Sterke songs met heerlijke Duitse punk songtitels als: Kein Respekt Für Scheiße, Mein Leben Gegen Die Wand en Du Machst Mich Fertig. Zelfs als je Duits matig is weet je dat dit punk is.

  • Fountains Of Wayne – Welcome Interstate Managers

    Artiest:

    Fountains Of Wayne

    Album:

    Welcome Interstate Managers

    Release:

    20 juni 2003

    Label:

    Virgin Records

    Genre:

    Power Pop

    Persing:

    Reissue 2020 Real Gone Music / Black Swirl Vinyl

    Prijs:

    € 54,95

    Bijzonderheden:

    Record Store Day 2020. Limited edition 3000 copies

    Favoriete Tracks:

    Mexican Wine

    Stacy’s Mom

    Hey Julie


    Dit is een typisch voorbeeld van een band waarbij de hit single niet representatief is voor wat ze eigenlijk doen. Fountains Of Wayne is een serieuze power pop band met interessant geschreven songs. Hun grootste internationale hit Stacy’s Mom is een novelty song over een tienerjochie die verliefd wordt op de moeder van zijn vriendin Stacy. Een ontzettend grappig nummer vol met de overdreven fantasieën van een puberjongen. Songwriter en bassist van de band Adam Schlesinger (helaas overleden tijdens de coronapandemie) is een briljant songwriter en zag het succes van dit nummer aankomen. Frontman Chris Collingwood was zeer sceptisch en het niet eens met de release van de single. Hij wou Stacy’s Mom eigenlijk niet eens op het album hebben, omdat hij het nummer niet bij de band vond passen. In zekere zin is dat ook zo.

    Stacy’s Mom wordt vaak (nog steeds) toegeschreven aan de pop-punk band Bowling For Soup. Daar past dit nummer eigenlijk ook beter bij, al komt de verwarring voornamelijk door de illegale download service Limewire, dat ten tijde van de release van de single in 2003 zeer populair was. Iedereen was massaal illegaal MP3’s aan het downloaden, maar het kwam heel vaak voor dat de track index of de bestandsnaam van een nummer niet goed was. Stacy’s Mom werd dan ook heel vaak gedownload met als uitvoerende band Bowling For Soup.

    In 2011 bracht Bowling For Soup de EP I’ve Never Done Anything Like This met een cover van Stacy’s Mom. Op de hoes van de EP staat heel groot Stacy’s Mom met als bijschrift:
    Everyone thought they did it anyway… So they freakin’ did it!. Finally you can say this is your favorite song by BFS and not look like an Idiot!.

    Maar nu naar de vinylplaat. Want dat is ook een verhaal apart. Welcome Interstate Managers werd eindelijk! in 2020 voor de eerste keer op vinyl uitgebracht op Record Store Day Black Friday. Dit album wou ik zooooo graag op vinyl hebben, dus ik ben 3 uur voor openingstijd in de rij gaan staan bij Concerto. Ja dat klopt, zelfs 3 uur voor de opening van de winkel stond er al een rij. Na de opening heb ik nog eens 2,5 uur in de rij moeten staan voordat ik binnen was, niet eens wetende of ze hem überhaupt wel zouden hebben. Want dat weet je nooit zeker bij Record Store Day (eigenlijk is het een vreselijk evenement, maar ja). Eenmaal binnen ging ik gestrest door de RSD bakken en ik had het laatste exemplaar te pakken. Toch niet 5,5 uur lang voor niks in de rij gestaan. Het is ook wel een vette gatefold hoes uitgave op dubbel LP op black swirl vinyl. Er staat zelfs een misprint op, wat hem nog unieker maakt. Het nummer Mexican Wine staat op de achterkant, binnenkant en op het label als Mexican Summer. De enige plek waar het goed staat is op de inlay (zie foto’s). Alles bij elkaar maakt Welcome Interstate Managers een zeer bijzondere plaat in mijn platencollectie.

  • Weezer – Pinkerton

    Artiest:

    Weezer

    Album:

    Pinkerton

    Release:

    24 september 1996

    Label:

    DGC

    Genre:

    Power Pop

    Persing:

    Reissue 2014

    Prijs:

    € 54,95

    Bijzonderheden:

    Deluxe Edition 4 LP’s met veel extra’s

    Favoriete Tracks:

    The Good Life

    El Scorcho

    Falling For you


    Weezer heeft na The Blue album, Green album, Red album, White album, Teal album en Black album dit jaar een nieuw kleurtje gevonden en hun 20e! album, The Gold Album, uitgebracht. De discografie van de band is indrukwekkend en tegelijk zeer bijzonder. Weezer is een typische hit or miss band als het om album releases gaat. Een gedeelte van de uitgebrachte albums is ronduit slecht en een gedeelte is uitzonderlijk goed. Elke nieuwe Weezer release is een soort Russisch roulette. In de categorie uitzonderlijk goed zit hun tweede album en tevens cultklassieker Pinkerton. Waar hun debuutalbum uit 1994 (Blue Album) een vrolijke, radiovriendelijke poppunk- en powerpop sound had, sloeg Pinkerton een heel andere, veel duistere en rauwere weg in.

    Bij de release werd Pinkerton slecht ontvangen door zowel recensenten als fans. Critici vonden het album pijnlijk en overdreven zelfmedelijdend. Rolling Stone riep het zelfs uit tot één van de slechtste albums van 1996. De commerciële verkoop viel tegen en Weezer trok zich teleurgesteld terug uit de schijnwerpers.

    In de jaren daarna sloeg de publieke opinie echter volledig om. Fans begonnen de ongefilterde eerlijkheid juist te waarderen, en een hele generatie jonge emo en indie bands noemde Pinkerton als een van hun grootste inspiratiebronnen. Vandaag de dag wordt het door zowel critici als fans unaniem beschouwd als een meesterwerk en één van de invloedrijkste rockalbums van de jaren 90.

    Pinkerton heb ik uiteraard ook op vinyl en in een super deluxe 4 LP’s tellende editie met heel veel extra’s. In de hoes van deze editie staan foto’s van de opnames in de studio, kopieën van handgeschreven songteksten van Rivers Cuomo en (helaas geprinte) handtekeningen van alle bandleden. Een album als Pinkerton verdiend ook een luxe mooie uitgave als deze.

  • Everclear – So Much For The Afterglow

    Artiest:

    Everclear

    Album:

    So Much For The Afterglow

    Release:

    7 oktober 1997

    Label:

    Capitol

    Genre:

    Alternative Rock

    Persing:

    Reissue 2015

    Prijs:

    € 54,49

    Bijzonderheden:

    Audiophile Edition

    Favoriete Tracks:

    So Much For The Afterflow

    Father of Mine

    Amphetamine


    De uit Portland, Oregon afkomstige alternatieve rockband Everclear kwam na een tip van een medewerker van een platenzaak op mijn radar. De band is buiten de VS vrij onbekend gebleven, maar verkocht van hun album So Much For The Afterglow uit 1997 ruim 2 miljoen exemplaren. Dat is niet niks. De band werd in de 90’s in Noord-Amerika, Canada en Australië veel op alternatieve radio zenders gedraaid. 

    Everclear zat altijd meer in de grunge hoek qua sound. Met dit album wordt er ruimte gemaakt voor strijkers, blazers, orgels en keyboard en is hierdoor ook veruit mijn favoriete album van de band. De opener So Much For The Afterglow begint met een harmonische Beach Boys achtige intro om vervolgens abrupt over te gaan in harde gitaren. Van dit album zijn vijf nummers op single uitgebracht, waarvan Everyting to Everyone de grootste (maar nog steeds een bescheiden) hit was. So Much For The Afterglow is vooral een goede alternative rock plaat en iets minder voor de hitlijsten geschreven.

    Ik heb So Much For The Afterglow in 1997 op cd gekocht en wou hem al een tijd op vinyl hebben. Aangezien het een 90’s album is was deze ook lastig verkrijgbaar op vinyl. Ik heb een audiofiele vinylpersing gevonden.  Normaliter zou ik nooit een duurdere audiofiele persing van een plaat kopen, want ik zie en hoor daar echt de meerwaarde niet van in. Maar als het de enige optie is en je hem graag op vinyl wil hebben moet je wel.